සමහර අය කසාද බැඳලා ටික කාලයක් යනවිට ප්‍රෙග්නන්ට් නොවීම නිසා තමාට දරු පල පිහිටන්නේ නැතිද යන සැකය ඇති කර ගන්නවා. එකිනෙකාට චෝදනා කරගන්නවා. පවුලේ අනෙක් අය, මිතුරෝ කලබල වෙන්න ගන්නවා. මුදල් වියදම් කරමින් පන්සල් පල්ලි කෝවිල් වලට යනවා. නමුත් කිසි කෙනෙක් දරුගැබක් පිළිසිඳ ගන්න විදියට විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරන ආකාරය ගැන කියලා දෙන්නේ නැහැ. මේ ලිපියේ අරමුණ අලුත විවාහ වූ යුවලක් දරුවකු පිළිසිඳ ගැනීම වෙනුවෙන් කෙසේ තමාගේ විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරගත යුතුද කියා පෙන්වා දීමටයි.

දරුවෙකු පිළිසිඳ ගැනීම කෙසේ සිදුවේද?

කසාද බැඳලා දරුවෙකු පිළිසිඳ ගැනීම බලාපොරොත්තු වන ගොඩක් දෙනාට තියන ප්‍රශ්නයක් තමයි ඉක්මනින්ම දරුවෙක් පිළිසිඳ ගනීවිද කියන එක. ඇත්තටම විද්‍යාත්මක දත්ත එක්ක බැලුවොත් කාන්තාව වයස වුරුදු 40ට වඩා අඩුයි නම්, උපත් පාලන ක්‍රම අනුගමනය කරන්නේ නැත්නම් සහ අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ලිංගිකව එක් වෙනවා නම් 80 % ක් මුල් අවුරුද්දේ පිළිසිඳ ගැනීමක් සිද්ද වෙනවා. ඉතිරි අයගෙනුත් 50% ක් ඊළඟ අවුරුද්දේදී පිළිසිඳ ගන්නවා. වෙනත් වචන වලින් කිව්වොත් දරුවන් බලාපොරොත්තු වන යුවල දහයකින් නව දෙනෙක්ම මුල් අවුරුදු දෙක ඇතුලත පිළිසිඳ ගන්නවා.

සරු කාලය

ඔබ දරුවෙක් බලාපොරොත්තුවෙන් විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරනවා නම් ස්ත්‍රියකගේ සරු කාලය පිලිබඳ දැනුවත් වීම ඉතාම වැදගත්. සරු කාලය කියා අදහස් කරන්නේ ලිංගිකව එක් වුවොත් දරුගැබක් පිළිසිඳ ගැනීමට වැඩිපුරම සම්භාවිතාවක් තිබෙන කාලයයි. මේ ගැන අවබෝධයක් ගන්න මාසික ඔසප් චක්‍රය ගැන අදහසක් තියෙන්න අවශ්‍යයි.

ස්ත්‍රියකගේ මාසික ඔසප් චක්‍රය සාමාන්‍යයෙන් දවස් 28 ක් පමණ වෙනවා. මේ දින ගණන එහාට මෙහාට වෙන්නත් පුළුවන්. අපි ප්‍රයෝගික පහසුව තකා ඔසප් වීම පටන් ගන්න දවස පළමු වෙනි දවස කියලා නම් කලොත් පළමු වෙනි දවසේ ඉඳලා පස් වෙනි දවස පමණ වනතුරු ඔසප් වීම සිදු වෙනවා. මේ දින ගණනත් පුද්ගලයා අනුව වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.

චක්‍රයේ 14 වෙනි දවස වෙද්දී ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවීම සිදු වෙනවා. ඒ අතර කාලය තුල ගර්භාෂ බිත්තිය ගැබ් ගැනීමකට අවශ්‍ය විදියට සකස් කිරීම සිද්ධ වෙනවා. ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවුණාට පස්සේ ගර්භාෂ බිත්තිය අවධානයෙන් ඉන්නවා ගැබ් ගැනීමක් සිදු වේවිද නැද්ද කියලා. ඩිම්බය ශුක්‍රාණුව සමග සංසේචනය වෙලා යුක්තාණුව ගර්භාෂයට ඇතුල් වුනොත් එතනින් එහාට ඔසප් චක්‍රය නවතිනවා. යම් විදියකින් එහෙම සංසේචනයක් වුනේ නැත්නම් අලුත් ඔසප් චක්‍රයක් වෙනුවෙන් ගර්භාෂ බිත්තියේ වෙනස් කම් සිද්ධ වෙනවා. ඔසප් වීම විදියට රුධිරය පිට වෙන්නේ එහෙම ගර්භාෂ බිත්තියේ අනවශ්‍ය කොටස් ඉවත් කරන විටයි.

ඔසප් චක්‍රය ගැන අවබෝධයක් තිබෙන කෙනෙක්ට සරු කාලය නිර්ණය කරගන්න එක ලේසි වැඩක්. සරල අදහස ගත්තොත් දරු ගැබක් පිළිසිඳ ගන්න නම් ඩිම්බය සහ ශුක්‍රාණුව එකතු විය යුතුයි. මේ නිසා ඩිම්බය පිටවන කාලයේදීම තමයි ලිංගිකව එක් වීමක් සිදු විය යුත්තේ. ඩිම්බය පිට වන්නේ ඔසප් චක්‍රයේ 14 වෙනි දවසේදී. සාමාන්‍යයෙන් ශුක්‍රාණුවක් ස්ත්‍රියකගේ ශරීරය තුල පැය 72 ක් පමණ සජීවී තත්වයේ පවතින නිසා ඒ කරුණත් සලකලා බලන්න වෙනවා. මේ කරුණු කාරණා සියල්ල සලකලා බලලා අපිට කියන්න පුළුවන් ඔසප් චක්‍රයේ 11 වෙනි දවසේ ඉඳලා 16 වෙනි දවස වෙනකම් කාලය තුල ලිංගිකව එක් වුනොත් දරු පිළිසිඳ ගැනිකමට වැඩි ඉඩ කඩක් තිබෙන බව. මේ නිසා මේ දිනවල වැඩි වශයෙන් එකතු වීම කල යුතු වෙනවා.

සාමාන්‍ය කැලැන්ඩරයක් පාවිච්චි කරලම මේ දින ගණන් කිරීම ප්‍රයෝගිකව කරන්න පුළුවන්. ඒ කැලැන්ඩරයේ  කාන්තාවගේ ඔසප් දිනයේ පළමු වෙනිදා අංක 1 කියලා ලකුණු කරනවා. උදාහරණයකට ඇයට ඔසප් වීම ආරම්භ වුනේ අගෝස්තු  5 වෙනිදා නම් ඒ දිනය ලඟින්ම අංක 1 සලකුණු කරන්න. එතනින් පටන් අරන් ඔසප් චක්‍රයේ දින ටික අංක 28 වෙනකම් ලකුණු කරගෙන යනවා. අපේ උදාහරණය අනුව අංක 28 ලකුණු වෙන්න ඕනේ 24 වෙනිදා අසල යි. ඒ දින වල අංක 11 සිට 16 දක්වා දින පරාසය වෙනම ලකුණු කරගන්න ඕනේ. ඒ තමයි සරු කාලය. ඒ දින වල තමයි වැඩිපුර එක් විය යුත්තේ. දුර බැහැර රැකියා කරන සහකරු හෝ සහකාරිය නිවාඩු සැලසුම් කරගත යුත්තේත් මේ කාලයට යි. මේ විදියට මාස කිහිපයක් කලොත් පිළිසිඳ ගැනීමක් වෙන්න තියන ඉඩ ගොඩක් වැඩියි.

ගැබ්ගෙල ශ්‍රාවයන්

ඉහත විස්තර කල කැලැන්ඩර් ක්‍රමයෙන් සරු දවස් හොයා ගන්න ක්‍රමයට සහයෝගයක් විදියට ගන්න පුළුවන් තවත් එක ප්‍රයෝගික ක්‍රමයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි ගැබ් ගෙල ශ්‍රාවයන් මගින් ඩිම්බ මෝචනය වී ඇතිබව හඟවන සංඥා හඳුනා ගැනීම.

ගැබ්ගෙල කියන්නේ ගර්භාශයේ පහලම කොටස. එතනින් තමා ගර්භාෂය තුලට ශුක්‍රානු ඇතුළු වෙන්නේ. ශරීරයේ හැම විවරයක් වගේම මෙහිත් විවිධ ශ්‍රාවයන් තිබෙනවා.  පිළිසිඳ ගැනීමක් සඳහා සුදානම් නැති අවස්ථා වලදී ශුක්‍රානු ඇතුළු වෙන්න බැරි වෙන්න මේ ගැබ් ගෙල ශ්‍රාවයන් ඝනවයි පවතින්නේ. ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවන අවස්ථාව කිට්ටු  වෙනකොට ශ්‍රවයන්ගේ ස්වභාවය වෙනස් වෙලා ටික ටික දියරමය ස්වභාවයක් ගන්නවා. ඩිම්බ පිට වන අවස්ථාව වන විට තිබෙන්නේ  දියරමය ලිස්සන ස්වභාවයක්. ඒ ශුක්‍රානු වලට පිහිනා ඒමේ පහසුව තකායි.

දිනපතා මේ ශ්‍රාවයන්ගේ ස්වභාවය ගැන අවධානයෙන් ඉන්නවා නම් ඩිම්බ පිටවීම ගැන යම් අදහසක් ගන්න පුළුවන්. ඔසප් චක්‍රයට අනුව දින ලකුණු කරන කෙනෙක්ට මේ දේ තවත් නිවැරදිව කරන්න හැකියි. 10 වෙනි දවස විතර වෙනකොට යෝනි මාර්ගයේ යම් තෙතමනයක් දැනීමට පටන් ගැනීම සිදු වෙනවා. මේ ශ්‍රාව ඇලෙන සුළු ස්වභාවයේ සිට දියරමය – ලිස්සන සුළු ස්වභාවයක් දක්වා වෙනස් වෙනවා. දියරමය – ලිස්සන සුළු ස්වභාවයෙන් ශ්‍රාව තිබෙන දවස් තමා එකතු වීමට සුදුසුම දවස්.

මේ ආකාරයට දරුවෙකු පිළිසිඳ ගැනීම (ගර්භානිභාවය) සැලසුම් කිරීම මගින් බොහොමයක් දුරකට තමන්ගේ සිහිනය ඉටු කරගන්න පුලුවන්. දැනුවත් බව සමගම නිසි සැලසුම් කිරීම කලොත් තවත් පහසු වේවි.

මවු සිහිනය වෙනුවෙන්ම පළවූ කිරි සිහිනයක පෙළ ගැස්ම ලිපි වෙත පහතින් පිවසෙන්න

කිරි සිහිනයක පෙළ ගැස්ම – මෙතැන ක්ලික්/ටැප් කරන්න

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post දරුවෙකු පිළිසිඳ ගැනීම සඳහා මේ ලෙස නිසි සැලසුමක් සකසා ගන්න appeared first on familylife.

සමහර අය කසාද බැඳලා ටික කාලයක් යනවිට ප්‍රෙග්නන්ට් නොවීම නිසා තමාට දරු පල පිහිටන්නේ නැතිද යන සැකය ඇති කර ගන්නවා. එකිනෙකාට චෝදනා කරගන්නවා. පවුලේ අනෙක් අය, මිතුරෝ කලබල වෙන්න ගන්නවා. මුදල් වියදම් කරමින් පන්සල් පල්ලි කෝවිල් වලට යනවා. නමුත් කිසි කෙනෙක් දරුගැබක් පිළිසිඳ ගන්න විදියට විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරන ආකාරය ගැන කියලා දෙන්නේ නැහැ. මේ ලිපියේ අරමුණ අලුත විවාහ වූ යුවලක් දරුවකු පිළිසිඳ ගැනීම වෙනුවෙන් කෙසේ තමාගේ විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරගත යුතුද කියා පෙන්වා දීමටයි.

දරුවෙක් පිළිසිඳ ගනීවිද?

කසාද බැඳලා දරුවෙක් බලාපොරොත්තු වන ගොඩක් දෙනාට තියන ප්‍රශ්නයක් තමයි ඉක්මනින්ම දරුවෙක් පිළිසිඳ ගනීවිද කියන එක. ඇත්තටම විද්‍යාත්මක දත්ත එක්ක බැලුවොත් කාන්තාව වයස වුරුදු 40ට වඩා අඩුයි නම්, උපත් පාලන ක්‍රම අනුගමනය කරන්නේ නැත්නම්  සහ අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ලිංගිකව එක් වෙනවා නම් 80 % ක් මුල් අවුරුද්දේ පිළිසිඳ ගැනීමක් සිද්ද වෙනවා. ඉතිරි අයගෙනුත් 50% ක් ඊළඟ අවුරුද්දේදී පිළිසිඳ ගන්නවා. වෙනත් වචන වලින් කිව්වොත් දරුවන් බලාපොරොත්තු වන යුවල දහයකින් නව දෙනෙක්ම මුල් අවුරුදු දෙක ඇතුලත පිළිසිඳ ගන්නවා.

සරු කාලය

ඔබ දරුවෙක් බලාපොරොත්තුවෙන් විවාහ ජීවිතය සැලසුම් කරනවා නම් ස්ත්‍රියකගේ සරු කාලය පිලිබඳ දැනුවත් වීම ඉතාම වැදගත්. සරු කාලය කියා අදහස් කරන්නේ ලිංගිකව එක් වුවොත් දරුගැබක් පිළිසිඳ ගැනීමට වැඩිපුරම සම්භාවිතාවක් තිබෙන කාලයයි. මේ ගැන අවබෝධයක් ගන්න මාසික ඔසප් චක්‍රය ගැන අදහසක් තියෙන්න අවශ්‍යයි.

ස්ත්‍රියකගේ මාසික ඔසප් චක්‍රය සාමාන්‍යයෙන් දවස් 28 ක් පමණ වෙනවා. මේ දින ගණන එහාට මෙහාට වෙන්නත් පුළුවන්. අපි ප්‍රයෝගික පහසුව තකා ඔසප් වීම පටන් ගන්න දවස පළමු වෙනි දවස කියලා නම් කලොත් පළමු වෙනි දවසේ ඉඳලා පස් වෙනි දවස පමණ වනතුරු ඔසප් වීම සිදු වෙනවා. මේ දින ගණනත් පුද්ගලයා අනුව වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.

චක්‍රයේ 14 වෙනි දවස වෙද්දී ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවීම සිදු වෙනවා. ඒ අතර කාලය තුල ගර්භාෂ බිත්තිය ගැබ් ගැනීමකට අවශ්‍ය විදියට සකස් කිරීම සිද්ධ වෙනවා. ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවුණාට පස්සේ ගර්භාෂ බිත්තිය අවධානයෙන් ඉන්නවා ගැබ් ගැනීමක් සිදු වේවිද නැද්ද කියලා. ඩිම්බය ශුක්‍රාණුව සමග සංසේචනය වෙලා යුක්තාණුව ගර්භාෂයට ඇතුල් වුනොත් එතනින් එහාට ඔසප් චක්‍රය නවතිනවා. යම් විදියකින් එහෙම සංසේචනයක් වුනේ නැත්නම් අලුත් ඔසප් චක්‍රයක් වෙනුවෙන් ගර්භාෂ බිත්තියේ වෙනස් කම් සිද්ධ වෙනවා. ඔසප් වීම විදියට රුධිරය පිට වෙන්නේ එහෙම ගර්භාෂ බිත්තියේ අනවශ්‍ය කොටස් ඉවත් කරන විටයි.

ඔසප් චක්‍රය ගැන අවබෝධයක් තිබෙන කෙනෙක්ට සරු කාලය නිර්ණය කරගන්න එක ලේසි වැඩක්. සරල අදහස ගත්තොත් දරු ගැබක් පිළිසිඳ ගන්න නම් ඩිම්බය සහ ශුක්‍රාණුව එකතු විය යුතුයි. මේ නිසා ඩිම්බය පිටවන කාලයේදීම තමයි ලිංගිකව එක් වීමක් සිදු විය යුත්තේ. ඩිම්බය පිට වන්නේ ඔසප් චක්‍රයේ 14 වෙනි දවසේදී. සාමාන්‍යයෙන් ශුක්‍රාණුවක් ස්ත්‍රියකගේ ශරීරය තුල පැය 72 ක් පමණ සජීවී තත්වයේ පවතින නිසා ඒ කරුණත් සලකලා බලන්න වෙනවා. මේ කරුණු කාරණා සියල්ල සලකලා බලලා අපිට කියන්න පුළුවන් ඔසප් චක්‍රයේ 11 වෙනි දවසේ ඉඳලා 16 වෙනි දවස වෙනකම් කාලය තුල ලිංගිකව එක් වුනොත් දරු පිළිසිඳ ගැනිකමට වැඩි ඉඩ කඩක් තිබෙන බව. මේ නිසා මේ දිනවල වැඩි වශයෙන් එකතු වීම කල යුතු වෙනවා.

සාමාන්‍ය කැලැන්ඩරයක් පාවිච්චි කරලම මේ දින ගණන් කිරීම ප්‍රයෝගිකව කරන්න පුළුවන්. ඒ කැලැන්ඩරයේ  කාන්තාවගේ ඔසප් දිනයේ පළමු වෙනිදා අංක 1 කියලා ලකුණු කරනවා. උදාහරණයකට ඇයට ඔසප් වීම ආරම්භ වුනේ අගෝස්තු  5 වෙනිදා නම් ඒ දිනය ලඟින්ම අංක 1 සලකුණු කරන්න. එතනින් පටන් අරන් ඔසප් චක්‍රයේ දින ටික අංක 28 වෙනකම් ලකුණු කරගෙන යනවා. අපේ උදාහරණය අනුව අංක 28 ලකුණු වෙන්න ඕනේ 24 වෙනිදා අසල යි. ඒ දින වල අංක 11 සිට 16 දක්වා දින පරාසය වෙනම ලකුණු කරගන්න ඕනේ. ඒ තමයි සරු කාලය. ඒ දින වල තමයි වැඩිපුර එක් විය යුත්තේ. දුර බැහැර රැකියා කරන සහකරු හෝ සහකාරිය නිවාඩු සැලසුම් කරගත යුත්තේත් මේ කාලයට යි. මේ විදියට මාස කිහිපයක් කලොත් පිළිසිඳ ගැනීමක් වෙන්න තියන ඉඩ ගොඩක් වැඩියි.

ගැබ්ගෙල ශ්‍රාවයන්

ඉහත විස්තර කල කැලැන්ඩර් ක්‍රමයෙන් සරු දවස් හොයා ගන්න ක්‍රමයට සහයෝගයක් විදියට ගන්න පුළුවන් තවත් එක ප්‍රයෝගික ක්‍රමයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි ගැබ් ගෙල ශ්‍රාවයන් මගින් ඩිම්බ මෝචනය වී ඇතිබව හඟවන සංඥා හඳුනා ගැනීම.

ගැබ්ගෙල කියන්නේ ගර්භාශයේ පහලම කොටස. එතනින් තමා ගර්භාෂය තුලට ශුක්‍රානු ඇතුළු වෙන්නේ. ශරීරයේ හැම විවරයක් වගේම මෙහිත් විවිධ ශ්‍රාවයන් තිබෙනවා.  පිළිසිඳ ගැනීමක් සඳහා සුදානම් නැති අවස්ථා වලදී ශුක්‍රානු ඇතුළු වෙන්න බැරි වෙන්න මේ ගැබ් ගෙල ශ්‍රාවයන් ඝනවයි පවතින්නේ. ඩිම්බ කෝෂ වලින් ඩිම්බ පිටවන අවස්ථාව කිට්ටු  වෙනකොට ශ්‍රවයන්ගේ ස්වභාවය වෙනස් වෙලා ටික ටික දියරමය ස්වභාවයක් ගන්නවා. ඩිම්බ පිට වන අවස්ථාව වන විට තිබෙන්නේ  දියරමය ලිස්සන ස්වභාවයක්. ඒ ශුක්‍රානු වලට පිහිනා ඒමේ පහසුව තකායි.

දිනපතා මේ ශ්‍රාවයන්ගේ ස්වභාවය ගැන අවධානයෙන් ඉන්නවා නම් ඩිම්බ පිටවීම ගැන යම් අදහසක් ගන්න පුළුවන්. ඔසප් චක්‍රයට අනුව දින ලකුණු කරන කෙනෙක්ට මේ දේ තවත් නිවැරදිව කරන්න හැකියි. 10 වෙනි දවස විතර වෙනකොට යෝනි මාර්ගයේ යම් තෙතමනයක් දැනීමට පටන් ගැනීම සිදු වෙනවා. මේ ශ්‍රාව ඇලෙන සුළු ස්වභාවයේ සිට දියරමය – ලිස්සන සුළු ස්වභාවයක් දක්වා වෙනස් වෙනවා. දියරමය – ලිස්සන සුළු ස්වභාවයෙන් ශ්‍රාව තිබෙන දවස් තමා එකතු වීමට සුදුසුම දවස්.

මේ ආකාරයට ගර්භානිභාවය සැලසුම් කිරීම මගින් බොහොමයක් දුරකට තමන්ගේ සිහිනය ඉටු කරගන්න පුලුවන්. දැනුවත් බව සමගම නිසි සැලසුම් කිරීම කලොත් තවත් පහසු වේවි.

මෙම ලිපිය ගැන ඔබගේ අවංක අදහස් කමෙන්ට්ස් ඔස්සේ අපට කියන්න. ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

කවරයේ ඡායරූපය – eko-sodeistvie.ru

The post මවු සිහිනය සැබෑ කරගන්න, මේ විදිහට සැලසුම් කරල බලන්න… appeared first on familylife.

ඩොක්ටර් නිකන් ඇඟට උණ වගේ. 

අද උදේ ටිකක් උණ ගත්තා.

මේ උණ ලෙඩුන්ගෙන් බහුතරයකට උණ හැරුණු කොට වෙනයම් රෝග ලක්ෂණයක් නෑ. ඒත් අපිට හමුවෙන සුලභම පැමිණිල්ල තමා “උණ“

උණ කියන්නෙ ඇඟේ ඇතිවෙන්න පුලුවන් සුලබම අසාමාන්‍යතාවක්. උණ ඇතිවෙන්න හේතු කාරණා ගොඩක් තියනවා. නමුත් එයිනුත් සුලභම හේතුව වයිරස් ආසාදන. මේ වයිරස් ආසාදනත් බොහොම වෙලාවට තර්ජනයක් නැති ඒවා. බැක්ටිරියා වලට වගේ නෙමේ වයිරස් වලට විශේෂිතව පහරදෙන ඖෂධ නෑ. කලාතුරකින් හැදෙන අසාමාන්‍ය වයිරස් උණක් හැරෙන්න.

ඔබට ගැනෙන උණ පිළිබඳ නිර්ණය කිරීමක් කරන්න ඔබටම පුලුවන්.  අනවශ්‍ය ආකාරයට වෛද්‍යවරයා හමුවෙන්න කරදර නොවී දවසක් දෙකක් බලන්න ඔබටම පුලුවන්. නිර්ණය කළ යුත්තේ මෙය සාමාන්‍ය උණ තත්ත්වයක්ද නැත්නම් අසාමාන්‍යය උණ තත්ත්වයක්ද කියන එක. සාමාන්‍ය උණ තත්ත්වයක් නම් ඔබට දවසක් දෙකක් බලන්න පුලුවන් – ඒ සාමාන්‍ය උණ තත්ත්වයක් නම් දවස් දෙකක් තුනක් ඇතුලත එය බැස යා යුතු නිසයි. ඒ නිසා එවැනි තත්වයකදී නිකරුණේ වෛද්‍යවරයෙක් හමුවෙන එක තේරුමක් නෑ.

අසාමාන්‍ය උණ වෙන් කරලා හඳුනාගන්නෙ කොහොමද?

• ප්‍රධානම දේ උණ කියන රෝග ලක්ෂණය හඳුනා ගන්න එක. වෛද්‍ය විද්‍යාවෙදි උණ කියන්නෙ ඇඟේ උෂ්ණත්වය අසාමාන්‍ය විදියට වැඩි වීම. මේක ඔබට දැනෙන්නෙ ඇඟ රත් වීම මගින්. ඇඟට දැනෙන අපහසුව, ෆිට් නැති ගතිය, ඇඟ යට උණ තිබෙනවා වගේ දැනෙන එක ආදී ලක්ෂණ “උණ” විදියට සලකන්න බෑ. අර්ථකතනයෙන් උණ කියලා සලකන්නෙ  සෙල්සියස් අංශක  37 ට වඩා හෝ ෆැරන්හයිට් අංශක   98.6 ට වඩා වැඩි ශරීර උෂ්නත්වයක්. ඔබේ ඇඟේ උෂ්ණත්වය ඊට වඩා අඩුයි නම් උණ කියා කලබල වීමේ අවශ්‍යතාවයක් නෑ. ඒක හරියටම තීරණය කරන්න නම් නිවසේ උණ කටුවක් තිබීම වැදගත්, විශේෂයෙන් දරුවන් සිටින නිවෙස් වල.

• ඔබට උණ කියලා හඳුනගත්තම බලන්න ඕනෙ උණ කොච්චර දරුණුද කියන එක. ඒක සරලව උණ ඔබට දැනෙන ස්වභාවය අනුව තමාටම තීරණය කරන්නත් පුලුවන්. උණ ඉතා තදින් ගැනෙනවා නම්, උණත් සමග අධික සීතලක් හෝ වෙව්ලීමක් එනවා නම් ඒ උණ අසාමාන්‍යය උණක්. උණ මැනීමේදී අපි අධික උණ විදියට සලකන්නෙ සෙල්සියස්  39ට වඩා හෝ ෆැරන් හයිට්   103 ට වඩා වැඩි උණ. මෙවැනි උණකදි වෛද්‍යවරයෙක් හමු වීම අනිවාර්යය යි.

• උණ සමග එන වෙනත් රෝග ලක්ෂණ තමයි අනිත් වැදගත් කාරනය. මේ රෝග ලක්ෂණ වලින් අපිට හඳුනගන්න පුලුවන් උණට හේතුවෙන්න පුලුවන් මොනවගේ රෝගාබාධයක්ද කියන එක. මතක තියාගන්න ඕනෙ කාරනේ තමයි උණ කියන්නෙ රෝගයක් නෙමේ. ඒක රෝග ලක්ෂණයක්. අසාමාන්‍ය උණ පෙන්වන කෙනෙක්ගේ රෝග නිධානය හොයාගන්න වෛද්‍යවරයෙක්ගෙ සහය අවශ්‍යමයි.

එතකොට මොනවද මේ අසාමාන්‍ය උණ එක්ක එන අනෙක් රෝග ලක්ෂණ?

ඇඟේ ඕනෙම අවයව පද්ධතියකට අදාල රෝගයකදි උණ මතුවෙන්න පුලුවන්. ඉතින් එවැනි ඕනෙම පද්ධතියක් සම්බන්ධ රෝග ලක්ෂනත් මතුවෙන්න පුලුවන්.

සුලබම පද්ධතිය තමා ස්වසන පද්ධතිය. ඒකෙත් සුලබම රෝගය තමයි වයිරස් ආසාදනය. ස්වසන පද්ධතියට හැදෙන ආසාදන ප්‍රායෝගික පහසුව තකා ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් තුනකට බෙදන්න පුලුවන්.

මේ අතරින් සුලබම ආසාදනය තමයි ස්වසන මාර්ගයේ ඉහල කොටසේ සෑදෙන වයිරස් ආසාදනය. පහල කොටසේ සෑදෙන ආසාදන ඊට වඩා දුලබයි, නියුමෝනියා තත්ත්ව ඊටත් දුලබයි. ඉතින් මේ සුලබවම හැදෙන ස්වසන ආසාදන අනිත් සීරියස් ආසාදන වලින් වෙන් කරගන්න පුලුවන් නම් ඒකත් අනවශ්‍ය විදියට කලබල වෙන එකෙන් බේරෙන්න පුලුවන්. මුදල් ඉතුරු කරගන්න පුලුවන්.

ස්වසන මාර්ගයේ ඉහළ කොටස ගත්තම ඒකට අයිතියි නාසය, නාසය අවට තියන කපාල කුහර, උගුර, ග්‍රසනිකාව කියලා හඳුන්වන උගුරේ කෙලවර කොටස, ස්වරාලයේ ඉහල ප්‍රදේශය වගේ කොටස්. ඉතින් කොටස් වල එන රෝග ලක්ෂණ තමයි අපි බලන්න ඕනෙ. නාසයෙන් සොටුදියර ගැලීම, කිවිසුම් යාම, උගුර කැසීම හෝ මද වේදනාව, උගුර පැටලෙන ස්වභාවය, පාලනය කරගත නොහැකි ලෙස උගුර ප්‍රදේශයෙන් ඇතිවන වියලි හෝ සෙම සහිත කැස්ස, හිසරදය/බරගතිය වගේ රෝගලක්ෂන සාමාන්‍ය උණක් සමග මතුවෙනවා නම් එය ස්වසන මාර්ගයේ ඉහළ ප්‍රදේශයේ ඇතිවන ආසාදනයක් වෙන්න පුලුවන්. මේ අතරින් සුලබම ආසාදනය තමා නාසය අවට වැලඳෙන සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව (common cold). ඒක ගණන් ගත යුතු දෙයක් නෙමේ. අවශ්‍ය වෙන්නෙ විවේකය, වැඩිපුර දියර වර්ග ගැනීම, සහ අනෙක් අයට බෝ නොවීමට නිරන්තරයෙන් අතසේදීම වගේ දේවල්.

කලාතුරකින් ස්වසන ඉහළ ප්‍රදේශයේ හැදෙන ආසාදන පහල ස්වසන නාල දක්වා ගමන් කරන්නත් පුලුවන්. සීතල සහ වෙව්ලීම සමග අධික උණ, නැගිට ගැනීමට නොහැකි පමණට ශරීරයට දනෙන අපහසුව, අධික කැස්ස, හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාවය, සිහි මද ගතිය හෝ සිහි විකල් වීම ලක්ෂණ තිබෙනවා නම් එය තරමක් බරපතල ස්වසන ආසාදනයක් වෙන්න පුලුවන්.

ස්වසන මාර්ගයට අමතරව රෝග ලක්ෂණයක් ලෙස උණ මතු වන තවත් පද්ධති වලට අදාල රෝගාබාධ තිබෙනවා. ඒ එකිනෙකට විශේෂ රෝග ලක්ෂණ ද තිබෙනවා. උදාහරණයකට මුත්‍රා වාහිනී පද්ධතිය ආශ්‍රිත ආසාදනයකදී මූත්‍රා දැවිල්ල, නිතර නිතර මුත්‍රා පහ වීම, යටි බඩ වේදනාව තිබිය හැකියි. ආහාර ජීර්ණ පද්ධතියට සම්බන්ධ රෝග තත්වයකදී බඩේ වේදනාව, පාචනය, වමනය, කෑම අරුචිය, වැනි රෝග ලක්ෂණ උණට අමතරව පෙන්වන්න හැකියි. මීට අමතරව ආසාදනයන් නොවන වෙනත් රෝගාබාධ වලදී ද කෙටි කාලීන හෝ කල් පවත්නා උණ තිබිය හැකියි.  ඒ ආකාරයට උණට අමතරව වෙනත් විශේෂ රෝග ලක්ෂණ පෙන්වන අවස්ථා ගැන  විනිශ්චයකට ඒමට සාමාන්‍ය ජනතාවට හැකියාවක් නැහැ.

මෙලෙස උණ සම්බන්ධයෙන් සාමාන්‍ය ජනතාව ලෙස ඔබ සැලකිය යුතු කරුණු කීපයක් පහත ලෙස සාරාංශ කරන්න පුලුවන්.

උණ යනු රෝගයක් නොව රෝග ලක්ෂණයක්. නමුත් ඉතාම සුලබ රෝග ලක්ෂණයක්. උණ මතුවීමට බලපාන හේතු අතර සාමාන්‍ය වයිරස් ආසාදනයක සිට වෙනත් දරුණු රෝගාබාධ ද තිබිය හැකියි. නමුත් සුළු උණ තත්වයකදී කලබල වී ප්‍රතිකාර වලට යොමු වීමෙන් ඔබේ කාලය සහ මුදල් නිකරුණේ වියදම් විය හැකියි.

මෙම ලිපිය ගැන ඔබගේ අවංක අදහස් කමෙන්ට්ස් ඔස්සේ අපට කියන්න. ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post උණ ගැනීගෙන එනවට බේත් ඕනෙමද? appeared first on familylife.