විවිධ ජාතීන්, ආගම් සහ සංස්කෘතීන් වලින් සැකසුනු ඉන්දියාවේ සෑම ප්‍රාන්තයක් පුරාම පොදු වූ එක් සාධකයක් තිබෙනවා. කෙනෙකුගේ ජීවිතයක් සාහසික ලෙස උදුරා ගන්නට තරම් ප්‍රබල එම එකම සාධකය නිසාම දිනෙන් දින දියුණුවට පත් වන සමාජ තළයට අයත් මිනිසුන්ගේ නොදියුණු බව ඉස්මතු කරනවා. ජාති ආගම් කුල භේදය නිසාම බොහෝ ජිවිත අහිමි වීම් නිරපරාදේ සිදුවන්නේත් බොහොම සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පත්වෙමින්. Honor killings ලෙසින් වෙනමම වර්ගීකරණයකට පවා අයත් වෙන මෙම අපරාධයන් හි නිරර්ථක බව පෙන්වා දීම සඳහාම මහාරාෂ්ට්‍රයේ මරාති සිනමාවෙන් ලොවට පිදෙන විශිෂ්ටතම සිනමා කාව්‍යයක් විදිහට Sairat වැදගත් වනවා.

Sairat හි සැකැස්ම මුලින්ම සොබහවිකයි. චිත්‍රපටයේ සෑම රංගනයක්ම, සෑම සිදුවීමක්ම, සෑම රූපරාමුවක්ම අතිශය සොබහවික බවකින් යුක්තයි. අධ්‍යක්ෂකවරයා සහ රචකයා වන Nagraj Manjule ගේ පෞද්ගලික අත්දැකීම ආශ්‍රයෙන් නිර්මාණය කරන ලද්දක් නිසාම ඔහු උපන් ගම්මානයම රූගත කිරීම් කටයුතු සඳහා යොදාගෙන තිබෙනවා. සොබහ සෞන්දර්යයේ අපූරු දර්ශනයන් සමඟින් මහාරාෂ්ට්‍රයේ චාරිකාවකට සමාන රූපමය ආකර්ශනීයත්වයක් චිත්‍රපටය සතුයි. එතනටම ඈඳෙන නවයෞවනයේ පොපියන චමත්කාරජනක ආදර කතන්දරයක් නිසාම සියල්ලම ආදරණීය බවකින් යුක්තයි.

නමුත් මේ Star crossed ආදරවන්තයින් පැටලෙන්නේ ජීවිතයත් මරණයත් අතරේ කෙරෙන සෙල්ලමක බව විසේකාර තාරුණ්‍යයේ ආලයෙන් මුසපත් වන ඔවුන්ට මොහොතකට අමතක වෙනවා. ඉහළම පැළන්තියේ දේශපාලනික පවුලක දියණියක සහ පහළම තළයේ ධීවරයෙකුගේ පුතෙක් අතර සිදුවන ආදර හුටපටයක අවසානය කුමක්ද ‍යන්න ඉතාමත්ම පැහැදිලියි. නමුත් තරුණයා Parshya සහ තරුණිය Aarchi විසින් තම කුහක සමාජ ක්‍රමය අභියෝගයට ලක් කරමින් ඔවුන් දෙදෙනා හරි හෝ වැරදි තීරණයක් ගන්නවා. චිත්‍රපටය නිකුත් වූවායින් පසුව ප්‍රත්‍යක්ෂ වශයෙන්ම යම් බලපෑමක් සිදුවූ බවත් වාර්තා වනවා.

මරාති සිනමාවේ ඉහළම සාර්ථකත්වයක් ලැබූ නිර්මාණයක් විදිහට Sairat හි වඩාත්ම කතාබහට ලක් වෙන්නේ තරුණ යුවලගේ රංගනයයි. 90% ක්ම වූ රංගන ශිල්පීන් ආධුනිකයින් විදිහට ප්‍රධාන රංගනය වෙනුවෙන් Rinku Rajguru සහ Akash Thosar විසින් විදහා පානා රංගන වින්‍යාසය සහ ප්‍රතිවාදී පාර්ශවය ඇතුළු සියලුම සහය රංගනයන් වල ලොකු ප්‍රබලත්වයක් දකින්නට ලැබෙනවා. මාතෘකාවට අදාළ වන සියලුම සංසිද්දීන් වෙනුවෙන් සැපයෙන පූර්ණ ‍යතාර්ථවාදී රංගනය නිසාම නරඹන්නාගේ සිතැඟි වෙනස් කරවන්නට පවා සමත් වන ස්වරූපයකින් සමන්විත වනවා.

Archi චරිතය වෙනුවෙන් Rinku Rajguru හට විශේෂ ගෞරව බුහුමන් හිමිවීමත් විශේෂයක්. 2001 දී උපත ලැබූ ඇයට චිත්‍රපටය සඳහා ආරාධනය හිමිවෙන්නේ 2013 දී යි. වයස අවුරුදු 14 වැනි ලාබාල වියේදීම ඈ 63 වන ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේදී ඉන්දියානු ජාතික සම්මානයෙන් පිදුම් ලබනවා. ජූරියේ විශේෂ ඇගයීමට ලක් වනවා. හොඳම රංගන ශිල්පිනිය ලෙසින් මරාති ෆිල්ම්ෆෙයා උළෙලේදීත් සම්මාන ලබනවා. තම ප්‍රථම රංගනය වෙනුවෙන්ම ලැබිය හැකි ඉහළම සම්මාන දිනූ ඇය විසින් චිත්‍රපටයේ ජීවය රක්ෂා කරන අපූරුව අතිවිශිෂ්ටයි.

ඒ අනුව 66 වන බර්ලින් සිනමා උළෙල නියෝජනය කරන්නටත් අවස්ථාව හිමි කරගන්නා Sairat හට එහිදීත් හොඳ ප්‍රසාදයක් හිමි වෙනවා. කුලමල වාද භේදයන් නිසා සිදුවන සමාජ අසාධාරණයන් ගැන නිපැයුනු “Satyamev Jayate” රූපවාහිනී සංවාද මණ්ඩප වැඩසටහන නිර්මාණය කළ ප්‍රවීන රංගන ශිල්පී ආමීර් ඛාන් විසින් තම ට්විටර් ගිණුම ඔස්සේ “අනිවාර්යයෙන්ම නැරඹිය යුත්තක්” ලෙසින් විශේෂ සඳහනක් ද සිදුකර තිබෙනවා.

Sairat හි සංගීතයත් සුවිශේෂීයි. මේ වන විට බොලිවුඩයේත් ඉහළම නමක් දිනූ Ajey-atul සුසංයෝගය විසින් සම්පාදනය කරනු ලබන සංගීතය විසින් සමස්ත ඉන්දීය සිනමා ක්ෂේත්‍රයටම එක් කරනු ලබන්නේ විශාල වටිනාකමක්. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ලොස් ඇන්ජලීස් නුවර Sony Symphony Studio හි දී, සංගිතඥයින් 60 දෙනෙකුගේ සහභාගීත්වයෙන් පටිගත කෙරුනු පළමු ඉන්දීය චිත්‍රපටය බවට පත්වෙන්නේත් Sairat මයි.

බොලිවුඩ්, කොලිවුඩ්, ටොලිවුඩ් සහ මොලිවුඩ් සිනමා ක්ෂේත්‍රයන්ට සාපේක්ෂව තවමත් පසුගාමී ව හිඳිනා මරාති සිනමාවේ විශිෂ්ටත්වය කියා පාන්නක් විදිහට මරාති සිනමා ඉතිහාසයේ වැඩිම ආදායමක් ලැබූ චිත්‍රපටය වන්නටත් Sairat ට හැකියාව ලැබුනේ කෝටි 4 ක වියදමින් තනා තිරගත කළ පළමු මාසය තුළදීම ලොව පුරා කෝටි 100 ක ආදායම් කඩ ඉමක් සනිටුහන් කරමින් දින මහාරාෂ්ට්‍රයේ සිනමාහල් වල සාර්ථක දින 100 ත් පසුකරමිනි.

ජාති ආගම් කුල භේද නොතකා ආදරයෙන්ම විතරක් බැඳෙමින් අරගල කරනා පෙම්වතුන් දැක ඇති. ආදරය වෙනුවෙන්ම සියල හැරදා අහසින් පොළවට බට රාජ කුමාරිකාවන් ද ඔබ දැක ඇති. අහස් මාළිඟා නොපතමින් තමන්ගේම නිදහස් අහසක තම විමන් සාදාගන්නා අහිංසක පෙම්වතුන්ගේ කතන්දරත් දැක ඇති නමුත් නරඹා අවසානයේ “අහසින් පොළවට” කඩන් වැටෙනා මෙතරම් සංවේදී හැඟීමක් නම් ඔබ කිසිදා අත්නොවිඳ ඇති.

ඔබ වැනිම රසිකත්වය ප්‍රිය කරන තවත් කෙනෙකුගේ රසවින්දනය සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post Sairat – අහසෙන් පොළවට – මරාතියෙන් ලොවට… appeared first on familylife.

අරගලකාරයෙක් විප්ලවවාදියෙක් පණට පණ පුදනා සහෝදරයෙක් කියනා කාරණය තෙළිඟු සිනමාවට නැඟෙනකොට එතනදී නිරායාසයෙන්ම මතුවෙන්නේ අධිබලැති ජවසම්පන්න බවක්. සාමාන්‍යයෙන් ගුරුත්වාකර්ෂණ රීතීන් සියල්ල උල්ලංඝනය කරනා දැවැන්ත සටන් පෙළහරපෑම් වල තෝතැන්නක් වන තෙළිඟු සිනමාව නිතරම වීරත්වය වෑහෙන මාධ්‍යයක්. ඒ අතරෙදී කලකට කලින් පෑයූ තාරකාවක් විසින් මේ සිනමා ප්‍රකාශනයට අපූරුවත්වයක් එක් කළා. චිත්‍රපටයේ නමත් තම නාමයත් අමරණීය එකක් බවට පත් කරවන්නට ඒ තාරකාවට හැකි වුණා. අර්ජුන් රෙඩ්ඩි හෙවත් විජේ දෙවරකොණ්ඩා නම් තාරකාව තෙළිඟු සිනමා අඹරේ සුවිශේෂී ආලෝක සටහනක් තැබුවා. එහි දෙවැනි අදියරක් වශයෙන් හඳුන්වන්නට හැකි තවත් අපූරු තෙළිඟු සිනමා නිර්මාණයක් විදිහට Dear Comrade තුළත් දෙවරකොණ්ඩා ගේ අනන්‍යතාවය අඩංගුයි.

බොබී නම් වන ඔහු, අර්ජුන් රෙඩ්ඩි තරමටම හොස්ස ලඟින් මැස්සෙක් ගියත් ලේ රත් කරගන්නා අයෙක් නොවුණත්, අයුක්තියට, අසාධාරණයට එරෙහිව ඕනෑම අවස්ථාවක තැනක් නොතැනක් තරාතිරමක් නොබලා තම දිවි දෙවෙනි කොට සටන් කරන්නට සූදානම් අයෙක්. කැම්පස් බිමේ දඩබ්බරයා විසින් හැමදාමත් ඇති කරනු ලබන අරගල විප්ලව නිසාම ඕනෑම සටනක මුල් පෙළ ඔහුටම හිමියි. කිසිවිටෙකත් කිසි අයෙකුටවත් මෙල්ල කළ නොහැකි ඔහුගේ ජන්ම ගතිය හුරුබුහුටි සුන්දරාවියක් ඉදිරියේවත් දමනය වෙයිද? ඇත්තටම එවැන්නියක් හමුවුවහොත් රළු පැවතුම් ඇති නමුත් කඩවසම් තරුණයාගේ හිත ආදරයකින් වෙළෙයිද? අරගල විප්ලව වලින් මිදුනා වූ සොඳුරු ප්‍රේම පාරාදීසයක ඔහුගේ හදවත නතර වෙයිද? මේ කියනා කාරණාවන් කොහොමින් කොහොම සිදුවෙයිද කියන සැක සාංකාව ඇවිළෙන්නේ “ලිලී” ගේ ආගමනයෙන්.

බොබී හටම පෑහෙන ලිලී ත් එතරම්ම දඟකාරියක්. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම සුන්දර, හැඩකාර, ක්‍රියාශීලී සහ විශේෂයෙන්ම ක්‍රීඩාශීලී ඇය වැනි චරිතයකට බොබී වැනි දැඩි පිරිමි පහසක් තමයි වඩාත්ම ගැළපෙන්නේ. නමුත් මෙතන තිබෙනා ගැටළුව වෙන්නේ අරගලයට විප්ලවයට නිතරම මුල් තැන දෙන ඔහුගේ දිවිය තුළ ලිලී වැනි ආදරවන්තියක් හට දෙවෙනි තැන ලැබීම අනිවාර්යයෙන්ම සිදු වන්නක් වීමයි. ප්‍රතිවිරුද්ධ කාන්තා පාර්ශ්වයට එය නම් කොහෙත්ම ඉවසුම් ඉහිලුම් නොදෙනා කාරණාවක් නිසා දෙදෙනා අතර පරස්පරයක් ඇතිවීමටත් ඉඩකඩ බොහෝයි. ඒ අතරෙදී දෙදෙනා අතර සිදුවනා බොහෝ ක්‍රියාවලීන් නිසා මේ කතන්දරය නරඹන්නාව විවිධාකාර ඉසව් ඔස්සේ එහා මෙහා අතරමං කරනු ලබනවා.

ප්‍රථම භාගය සහ දෙවන භාගය යනුවෙන් වෙන් කොට දැක්වුවහොත් සමස්ත කතන්දරය දීර්ඝ චාරිකාවක්. බොබීගේ ජීවන චාරිකාවේ කොටස් කරුවන් වන අපිට ඒ වෙහෙස වඩාත්ම තදින් දැනෙනවා. අරමුණක් සාක්ෂාත් කරගැනීම උදෙස ඔහු අරමුණක් හඹා ගියාද, එසේත් නැතිනම් තම අරමුණ ඔහුගෙන් දුරස් වූ නිසා ඉන් තව තවත් ඈතටම යන්නට ඔහු උත්සාහ කළාද ? දීර්ඝ වෙහෙසකාරී චාරිකාව අවසානයේදී යාන්තමින් ලබන අස්වැසිල්ලක් සමඟිනුයි නරඹන්නාව ඒ ක්ෂණයකින්ම ලිලී ගේ ජීවන චාරිකාවට එක් කරනු ලබන්නේ. එතනින් එහාට දිවෙනා බොහෝමයක් සංවේදී කාරණාවන් ඔස්සේ දෙදෙනාම විඳි අනේක වේදනාවන් ක්‍රමයෙන් සමනය වෙමින් පවතින අතරේදී වසර කීපයකට පෙරාතුව තම දිවියෙන් අතහැරී ගිය අරගලකාරී විප්ලවවාදී ඉරණමට යළි පණ පොවන්නට සිදුවන්නේ පිළිකුල් සහගත ලෙස තාඩන පීඩනයට ලක් වන්නා වූ සුවහසක් කාන්තා ප්‍රජාව නිසායි.

ලිලී ඔස්සේ විවර කෙරෙනා නවතම අරගලයට විප්ලවයට මෙතෙක් හමු නොවූ නායකත්වයක් ලැබෙන්නේ බොබී ගේ මාරාවේශය උපරිම තළයට නංවාලමින්. නමුත් ගැටළුවක් පවතියි. අරගලයා කා උදෙසාද? කා වෙනුවෙන් ද? ජීවිතයම
කඳුලු උල්පතක් කරගෙන සටන් වදිනවාද නැතිනම් හිතේ සැනසුම කෙසේ හෝ උත්පාදනය කරගනිමින් සිදු වූ සියලුම අපචාරයන් හදවතේම ගුලි කරගෙන නිහඬව ඉන්නවාද? ඇත්තටම ප්‍රායෝගිකව හිතල බැලුවොත් කොයිකද වඩාත් පහසු? ප්‍රශ්න වලට මුහුණට මුහුණ දී සටන් කරන්නට පිරිමියෙක්ට තරම් ගෑණියෙක්ට හයියක් තියෙනවාද? කාන්තාවක් නිහඬව සැඟවී සිටීමෙන් උහුලනා අසරණභාවය පිරිමියා කෙසේ නම තේරුම් ගනියිද?

බොබී – ලිලී මුහුණ දුන් මේ අනුපමේය ජීවන අත්දැකීම් තුළින් පැවසෙනා කතන්දරය තුළ සැබැවින්ම අසරණ වෙන්නේ නරඹන්නායි. කතන්දරය තුළ පසුකරනා විවිධාකාර අවධීන් හා ගැටෙනා නරඹන්නාට අවසන් භාගයට එනවිට එකම චිත්‍රපටයකින් චිත්‍රපට කීපයක්ම නැරඹූ බවක්ද දැනෙනු ඇති. විජේ දෙවරකොණ්ඩා ට අභියෝගයක් නැති චරිතයට කිසිසේත්ම නොදෙවෙනි ඉදිරිපත් කිරීමක් ලිලී ලෙසින් Rashmika Mandana විසින් අති ආකර්ශනීයව විදහා දැක්වීම නිර්මාණයේ වඩාත්ම සාර්ථකම කොටසයි. චිත්‍රපටයේ අධ්‍යක්ෂකවරයා සහ රචකයා විදිහට Bharat Kamma විසින් සියල්ල ආකර්ශනීයව තම කෝණයට නතුකර තිබෙනවා. අරගලයට ආලය කරන්න නම් විප්ලවවාදීයාව පූර්ණ වශයෙන් අවබෝධ කරගත යුතුමයි. Dear Comrade සමඟින් විප්ලවයට ජය වේවායි පතමින් අපි අරගලයට ආදරය කරමු.

ඔබ වැනිම රසිකත්වය ප්‍රිය කරන තවත් කෙනෙකුගේ රසවින්දනය සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post Dear Comrade – අරගලයට ආලය කරන තෙළිඟු විප්ලවය appeared first on familylife.

Gully Boy යනු හින්දි සිනමාවෙන් පෙර හමු නොවූ විරූ උණුසුම් මාතෘකාවක්. මුලින්ම මෙය අතිශය නැවුම් තේමාවක් විදිහට තාරුණ්‍යයේ අවධානය තදින්ම පැහැර ගන්නා එකක්. වීදි Rap සංස්කෘතිය බටහිර වගේම ආසියාවෙත් තදින්ම මුල් බැසගත් එකක් නිසාම මේ නවමු ඉන්දීය සිනමා අත්දැකීම සුවිශේෂී එකක් වන්නේ බොලිවුඩයේ ආකර්ශනීයම චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂිකාවක් වන Zoya Akhtar විසින් මෙහි අධ්‍යක්ෂක කටයුත්තෙහි නිරත වන නිසායි.

පූර්ව ප්‍රචාරක පටයෙන් ලැබුන ඉඟි වලින් සනාථ කෙරුනේම ලොව සුපිරිතම රැප් තරුව වන Eminem විසින් රංගනයෙන් දායක වූ ‘8 Mile‘ හි ප්‍රතිනිර්මාණයක් ලෙසින් නමුත් Gully Boy කියන නමත් එක්ක අනාවරණය වුණා සැබෑම Street Rap ශිල්පීන් යුගලයකගේ නාමයනුත්. මුඩුක්කුවක හැදුණු වැඩුණු, ජීවිතේ හැම අත්දැකීමක්ම පීඩිත පංතියේ සාමාජිකයින් ලෙසින්ම විඳපු, Underground rappers ලා විදිහටම විතරක් සීමිත ජනප්‍රියතාවයක් ඉසිලූ ඔවුන් දෙදෙනාම අද Divine සහ Naezy ලෙසින් ඉන්දීය රැප් සංගීත ක්ෂේත්‍රය තුළ ඉහළම ජනප්‍රියතාවයකට හිමිකම් කියනවා. Zoya Akhtar විසින් මේ නිර්මාණය කරන්නේ Divine ගේ Naezy චරිතාපදානයක් නම් නෙමේ. නමුත් Gully Boy ගේ චරිත විස්තරයට පාදක වෙන්නේ මුඩුක්කු පරිසරයකින් උපන් නිර්මාණශීලී පරපුරක සැබෑම කතන්දරයකුයි.

Murad කියන්නේ සටන්කරුවෙක්. ඔහුට සටන් කරන්නට තිබුනා දහසකුත් එකක් අභියෝගයන්. ගිනි පෙට්ටි ප්‍රමාණයේ මුඩුක්කු පැල්පතක දිවි ගෙවන්නට සිදු වීම ඇත්තටම ඔවුන් කිසිම අයෙක්ට මහා ගැටලුවක් නම් නෙමෙයි. එම ජීවන රටාව තමන්ගෙ උරුමය විදිහට භාරගෙන ඔවුන් සියල්ලන්ම ඉන් ගොඩනගාගත් තමන්ගේම සංස්කෘතියකට හැඩ ගැහෙනවා. ඒ අතරින් Murad ට ඕන වෙන්නෙත් ජීවිතේ දිනන්නට විතරයි. උපාධිය සම්පූර්ණ කරන ගමන්, තම ආදරවන්තිය Zafeena ගේ තුරුලේ සැනසෙන අතරෙදී, විනෝදාස්වාදයට නිතරම අහන මුමුණන රැප් සංගීතය විසින් ඔහුට නව සිහිනයකට පාර කියනවා.

ගත කරන කටුක ජීවිතය ඇතුලෙදි පවුල් පසුබිම තුළත් සහ බාහිර සමාජය එක්ක ගැටෙන මුඩුක්කු කාරණා එක්කත් ඔහුට අත්විඳින්නට සිදුවන කඨෝර අත්දැකීම් නිසාවෙන්ම උපදින උද්වේගකාරී රැප් වදන් ප්‍රථම වරට ඔහු අතින් ලියැවෙන්නට ගන්නවා. නමුත් ජනප්‍රිය තළයේ රැප් තාරකාවක් කියන්නේ මුඩුක්කු තරුණයෙක්ට ඈත අහසේ දිලෙන තරුවක් හා සමානම අත පෙවිය නොහැකි මානයේ රැඳෙන සදාකාලික හීනයක්ම පමණයි. අනපේක්ෂිතව ලැබෙන අවස්ථාවක් නිසාවෙන් වෙහෙසකර කැපකිරීම් හේතුවෙන්ම ඔහු විසින් මුඩුක්කුවෙන් එළියට තමන්ගෙ නම රැඟෙන යනවා “Gully Boy” විදිහට.

Ranveer Singh නම් සුපිරි බොලිවුඩ් තරුවට ලැබුනු අසමසම අවස්ථාවක් විදිහට ඔහු මින් උපරිම ඵල නෙලාගන්නා අයුරු චිත්‍රපටය පුරාවටම දකින්නට හැකියි. කාලයක් තිස්සේම විවිධාකාර චරිත නිරූපණයන් ඉදිරිපත් කළත් මෑත වකවානුවේදී සිදුකළ ඔහුගේ ආකර්ශනීයම රංගන වින්‍යාසය මෙතුළින් දකින්නට ලැබෙනවා. Gully Boy වෙනුවෙන් වූ හොඳම තෝරාගනීම අනිවාර්යයෙන්ම Ranveer Singh ම පමණක්මයි ලෙසින් හැඳින්විය හැකි මට්ටමේ විශිෂ්ටතම සහායක් චරිතය තුළට ඔහු විසින් ලබා දෙනවා.

Alia Bhatt ගැනත් එම තක්සේරුව එලෙසින්ම පුද කරන්නට හැකියි. හුරුබුහුටි නමුත් කට සැර සහ රණ්ඩු කෙක්කක් විදිහට ඇය විසින් නිරූපණය කරන්නේ Murad තරමටම ආකර්ශනීය භූමිකාවක්. කරටකර සහායක් සහ ආදරණීය ආදර අන්දරයක විසේකාර පෙම්වතියක් විදිහට Alia Bhatt විසින් තවත් කැපීපෙනෙන රංගන කුසලතාවයක් විදහා දක්වනු ලබනවා. ඒ වගේම ප්‍රථම වරටයි ඔවුන් දෙදෙනාම එකම චිත්‍රපටයකදී දකින්නට ලැබෙන්නේත්. ඉතා සුන්දර ගැළපීමක් විදිහට ඔවුන් දෙදෙනාගේ සුසංයෝගය නිසාම චිත්‍රපටයේ අගය තව තවත් ඔප් නැංවී තිබෙනවා.

ආධුනික රැප් ශිල්පී Murad හට Gully Boy අභිෂේකය ලබන්නට අවස්ථාව සලසා දෙන දැවැන්ත සහය ලැබෙන්නේ පරිණත රැප් ශිල්පියා MC Sher හෙවත් Shrikant විසින්. පාසැල් ප්‍රසංගයකදී අහම්බයෙන් දකිනා MC Sher ගේ උද්වේගකාරී රැප් ගායනා ඉදිරිපත් කිරීමක් නිසාවෙන් Murad ට මෙතෙක් කලක් තමන් ඇසූ රැප් සංගීතය වෙනුවට රැප් සංගීත ශිල්පියෙක් වීමේ ආශාවක් හට ගන්නවා. MC Sher හමුවී ඔහුගේ සිත් දිනාගැනීමෙන් හටගන්නා සහෝදරත්වයෙන් බැඳුනු ශක්තිමත් මිතු දමක් ඔස්සේ සාමාන්‍ය මුඩුක්කු තරුණයා Murad හට “Gully Boy” නම් විරුදාවලිය ලබන්නට හැකි වනවා.

චිත්‍රපටය තුළ අතිශය ආකර්ශනයකට නිතැතින්ම ලක් වන චරිතයක් විදිහට MC Sher ගේ භූමිකාව නිරූපණය කරනු ලබන Siddhant Chaturvedi ගේ කුළුඳුල් සිනමා රංගනයයි මේ. නමුත් ඇගයීමකට ලක් කළ හැකි මට්ටමේ විශිෂ්ට සහායක් ඔහුගෙන් ලැබෙන අතර, Street Rapper ගුණාංගය අතින් Ranveer Singh ට වඩා Chathurvedi සෑහෙන ඉහළ මට්ටමකින් ඉදිරිපත් කරන තම රංගන කුසලතාවය 100% ක්ම වෘත්තීමය මට්ටමේ රැප් ශිල්පියෙකුගේම එකක්. Siddhant Chaturved හා කරටකර ගැටෙන තරමේම සහාය රංගනයක් Murad ගේ ප්‍රධානතම එදිරිවාදියා වන ඔහුගේ පියාගේ චරිතය වෙනුවෙන් රංගන් ශිල්පී Vijay Raaz ගෙන් දකින්නට හැකියි. කතන්දරයට අමතර අලංකාරයක් රැගෙන එන Kalki Koechlin විසින් හැමදාමත් වගේ අපූරු වෙනසක් එක කරවනු ලබනවා.

චිත්‍රපටයේ පසුතලය වෙන්නේ රැප් සංස්කෘතිය නිසාවෙන්ම ඒ වෙනුවෙන්ම සිදුකර තිබෙන නිර්මාණාත්මක වෙනසත් පැහැදිලිවම කැපී පෙනෙන එකක්. චිත්‍රපටය වෙනුවෙන්ම සැබෑම රැප් ශිල්පීන්ම යොදාගැනීමත් අතිශය ගුණාත්මක සාර්ථකත්වයක්. විශේෂයෙන්ම Rap Battle දර්ශන වලදී දක්නට ලැබෙන ස්වභාවිකත්වයත්, පද මාලාවනුත් චිත්‍රපටය වෙනුවෙන් සම්පාදනය වූ ගීතයනුත් Hollywood මට්ට්මින්ම සම්පාදනය කොට තිබෙනවා. Murad ගේ චරිතයට පාදක කරගත් Divine සහ Naezy ඇතුළුව Sez on the beat, Rishi Rich, Dub Sharma, Jasleen Royal , Ace, Ishq Bector, MC Altaf, MC TodFod, 100 RBH, Maharya, Noxious D, Viveick Rajagopalan ආදී වශයෙන් වූ ඉන්දීය රැප් ශිල්පීන් රැසකගේ දායකත්වය Gully Boy වෙනුවෙන් ලැබී තිබෙන්නේ නූතන බොලිවුඩ් සිනමාවේ නවමු සළකුණක් සටහන් කරමිනුයි.

දුප්පත්කමින් මිරිකෙන තාරුණ්‍යයට මුඩුක්කු පරිසරයන්හිදී නිරන්තරයෙන්ම නොමඟ යන්නට ඇති අවස්ථාව වැඩි බවත්, ඒ අතරින් ජීවිතයේ නිවැරදි සිහිනය දකින සැබෑම සටන් කරුවන් විසින් තම වේදනාවන්ම තමන්ගේ හොඳම අවිය කරගන්නා බවත් කියාපාන ශක්තිමත් කතන්දරයක් විදිහට Gully Boy යනු වසරේ වඩාත්ම මතකයේ රැඳෙන හින්දි චිත්‍රපටයක් වනු නොඅනුමානයි.

ඔබ වැනිම රසිකත්වය ප්‍රිය කරන තවත් කෙනෙකුගේ රසවින්දනය සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post Gully Boy – නොසැලෙන ආත්ම විශ්වාසයේ ජයග්‍රහණය appeared first on familylife.

සුපර් මෑන්, බැට් මෑන්, ස්පයිඩර් මෑන් ආදී සුපිරි වීරයන් බිහිකරපු හොලිවුඩය ඉදිරියේ ඉන්දියාවෙන් ලොවට පිදෙන සැබෑම සුපිරි වීරයා වෙන්නෙ පෑඩ් මෑන්. 2018 වසරේ විශිෂ්ටතම බොලිවුඩ් චිත්‍රපටය වශයෙන් සම්මානයෙන් පිදුම් ලබන්නට සියලුම කාරණා සම්පූර්ණ කර තිබියදීත් පසුගිය Filmfare සම්මාන උළෙලේදී කිසිදු ජයග්‍රහණයක් ලබන්නට Pad Man හට අවස්ථාවක් ලැබුනේ නැහැ.

හොඳම නළුවා ඛාණ්ඩයට පමණක් රංගන ශිල්පී Akshey Kumar හට නිර්දේශිත නාමයන් අතරට එක් වෙන්නට හැකි වුවත් ජයග්‍රහණයක් ලබන්නට හැකි වූයේත් නැහැ. නමුත් සමස්තයක් වශයෙන් 2018 වසරේදී තිරගත වූ සියලුම චිත්‍රපට අතරේ වැදගත්ම සිනමා නිර්මාණයක් විදිහට Pad Man ගැන කතා කරන්නටම ඕන.

මුලින්ම මේක R. Balki නිර්මාණයක්. එතනදි මතුවෙන නිර්මාණාත්මක ගුණාත්මක භාවය පිළිබඳව සැකයක් නැහැ. Paa, English Vinglish සහ Dear Zindagi වැනි ගුණාත්මක බව අතින් බොලිවුඩයෙන් බිහි වූ හොඳම සිනමා නිර්මාණයන් අතර ඔහුගේ නාමයට තිබෙන්නෙ ඉහළම වටිනාකමක්.

එවන් වූ විශිෂ්ට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකුගේ මෙහෙයවීම යටතේ Pad Man හි ප්‍රධාන රංගන ශිල්පියා Akshey Kumar සතුවත් වර්තමානයේදී පවතින්නේ එවැනිම වූ අනන්‍යතාවයක්. 90 දශකයේදී ආක්ෂේ කුමාර් කිව්වම මනසේ ඇඳෙන රූපය නෙමෙයි අද අපි ඔහුගේ ප්‍රතිභාවෙන් දකින්නේ. ඇත්තෙන්ම බොලිවුඩයේ සෑම පරාසකයම සැරිසරා දැන් ඔහු එක්තරා කඩ ඉමක නැවතී සිටින අයුරු තමා මේ දකින්නේ.

කතන්දරය එක අතකින් ඇදහිය නොහැකි චරිතාපදානයක්. මීන් පෙරදී සිනමාත්මකව නොඇසූ විරූ පුවතක්. ලොවට නව නිර්මාණයන් උත්පාදනය කරවූවන් බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී ඒවා මුදුන්පත් කරගත්තේ තමා සතු බොහෝ දෑ කැපකරමින්. පසු කලෙකදී සුපිරි වීර නාමයකට ඈඳමින් Pad Man නමින් විරුදාවලිය ලබන Lakshmi Kant නම් වන ඔහු, භාරත පුරවැසියෙකුට ලද හැකි ඉහළම ගෞරව බුහුමානයෙන් පිදුම් ලැබුවේත් තමා සතු සියල්ල අහිමි කරගනිමින්.

තම ආත්ම ගෞරවයත් ඊට අයත්. එකම අරමුණක් වෙනුවෙන් ඔහු මේ සා කැප කිරීමක් කළේ, අනේක දුක් වින්දේ, නින්දිත ගැරහුම් අපහාසයන් විඳ දරාගත්තෙ කොහොමද කියල හිතෙන තරමටම මේ කතාන්දරය අතිශය සංවේදී තලයකට ප්‍රේක්ෂකයාව රැගෙන යනවා. ආක්ෂේගේ අව්‍යාජ විශිෂ්ට රංගනය ඇතුලුව නරඹන්නට බොහෝ දේ සතුයි.

හාස්‍යය, සංවේදීත්වය, ප්‍රමෝදයෙන් පිනා යෑම, ප්‍රේමණීයත්වය ආදී වශයෙන් සෑම දේම ඊට ඇතුළත්. ඒ වගේම ඒ සෑම ගුණාංගයක්ම වඩ වඩාත් තීව්‍ර ව ප්‍රේක්ෂකයාගේ හදවතටම කා වදින්නට මනා පිටිවහලක් ලැබෙනවා Amit Trivedi ගේ සංගීතයෙන්. ඕනෑම චිත්‍රපටයක ස්වභාවික රිද්මය බුද්ධිමත්ව නිවැරදිව අවබෝධ කරගන්නට හැකි බොලිවුඩයේ අසහාය සංගීතඥයෙක් විදිහට Amit Trivedi ගේ දායකත්වය මීට උපරිමයෙන්ම ලැබී තිබුනා.

මේ කතාව අදට වලංගුද කියන තැනට ආවොත්, මේ කතා කරන්නේ සිනමා නිර්මාණයකින් අපි මීට කලින් අහපු දැකපු නැති දෙයක්. අදටත් ළමයින්ට, විශේෂයෙන්ම පිරිමි ළමයින්ට අභිරහසක් වූ දෙයක් ගැනයි වස්තු බීජය වෙන්නේ. “සනීපාරක්ෂක තුවා” සම්බන්ධ වෙළඳ දැන්වීමක් පවුල් පිටින් රූපවාහිනී නරඹන අවස්ථාවක විකාශය වන විටෙකදී සමහර විට දරුවන් ඉදිරියේ වැඩිහිටියන් අසරණ වෙනවා.

විවිධාකාරයේ අනුමාන තිබුනත් හරි තේරුම තෝරගන්නට වෙන්නේ ළමා විය ඉක්මවා ගිය කලෙකදියි. අද ඒ අභිරහස් නිශ්පාදනය ගැන අපි චිත්‍රපට නරඹනවා. සනීපාරක්ෂක තුවා එහෙමත් නැත්නම් සරළව “පෑඩ්” කියන දේ භාවිතයට එනකොට ඒ හා ගොඩනැගෙන අනවශ්‍යාකාරයේ භීතිකාවක්, ලජ්ජාශීලීත්වයක්, පටු මානසිකත්වයක් ආදී වශයෙන් පුලුල් පරාසයක විහිදෙන සමාජ සංසිද්දීන් හා ගැටීමක් ඉදිරිපත් කරවමින් මේ අතරට මැදි වෙන පාර්ශවයන් ගේ භූමිකාව නිර්මාණකරුවා විසින් පුදුමාකාර ප්‍රරිශ්‍රමයකින් හඳුනාගෙන තිබෙනවා.

ප්‍රායෝගිකව බැලුවොත් පිරිමි පාර්ශවයේ කීයෙන් කී දෙනාද තමන්ගෙ අක්කගෙ, නංගිගෙ, පෙම්වතියගෙ, බිරිඳගෙ අවශ්‍යතාවයකට කඩේට ගිහින් සනීපාරක්ෂක තුවා මිලදී ගන්නේ? මොකද ඒ පිරිමි වපසරියට ඒ කාරණේ අයත් නොවන නිසා. කොටින්ම ඒක “ගෑණු” ප්‍රශ්නයක්. හැබැයි මේ කතන්දරය සිද්ද වෙන වකවානුවේදී අපේ වීරයා ලක්ෂ්මීකාන්ත් ට නම් ඒ ඔහුගේ පණ හා සම තම ප්‍රිය බිරිඳගේ සුවපහසුව පිළිබඳව බැරෑරුම් කාරණයක්. ඔසප් වකවානුවේදී නිරපරාදේ ඈ විඳින දුක පිරිමි හිතකින් අවබෝධ කරගැනීමම ඒ සමාජ වාතාවරණය තුල අදහන්නට වටින කාරණයක්.

පිරිමියෙක් විදිහට මේ ප්‍රශ්නයට ඔහු මැදිහත් වෙන්නෙ පිරිමියා කියන සීමාසහිත බලප්‍රදේශයේ සියලුම සීමාවන් ඉක්මවා යමින්. ඒ කාරණය ඔස්සේ ඉදිරිපත් වෙන්නේ සමස්ත ඉන්දීය කාන්තා ජනගහනයෙන් ඉහළම ප්‍රතිශතයක් මුහුණ දෙන දුක්ඛිත තත්ත්වයක් පිළිබඳවයි.

මිල අධික නිසා සනීපාරක්ෂක තුවායක් කියන්නෙ පවුල් සංස්ථාවකට අනවශ්‍ය බරක්. ඒ වෙනුවෙන් අනුගමනය කරන විකල්ප ක්‍රියාමාර්ගයන් නිසා එම කාන්තාවන් මුහුණ දෙන්නේ සෞඛ්‍යමය වශයෙන් බරපතළ තර්ජනයකටයි. රටේ ගැහැණුන් විඳින දුක දකින ලක්ෂ්මීකාන්ත්ට බැහැ තම බිරිඳවත් ඒ ගොඩට ඇදලා දාන්න. තම පිරිමි පෞරුෂය අභියෝගයකට ලක් කරවමින් ඔහු සෘජුවම මැදිහත් වෙනවා මේ ගෑණු ප්‍රශ්නයට. අන්තිමට සිද්ද වෙන්නේ සමාජයක් ඉදිරියේ අන්ත අසරණ ලෙස ගැරහීමකට ලක් වෙන්නට. නමුත් අවසානයේදී මෙන්න ඔහු සුපිරි වීරයෙක්.

කතන්දරය තුළ දකින්නට ලැබෙන ආකර්ශනීයම දෙයක් තමයි අපේ වීරයා ලක්ෂ්මීකාන්ත්ව තිරය මත දෙකට බෙදාගන්නා කුසලතා පූර්ණ රාධිකා ආප්ටේ සහ සුන්දර සෝනම් කපූර් චරිත යුගලය. Pad Man කියන දැවැන්ත භූමිකාව ගොඩනැගෙන්නට මේ කාන්තා පාර්ශවයන් ද්විත්වයම අදාළයි. ප්‍රේක්ෂකයාත් එක්තරා අන්දමකින් අසරණ වෙනවා චරිත දෙක මැද්දේ. ඔහු පෑඩ් නිෂ්පාදන කටයුත්ත අරඹන්නට තීරණය කරන්නේ තම බිරිඳගේ ශාරීරික සුවය වෙනුවෙන්.

එතනදී රාධිකා ආප්ටේ විසින් නිරූපණය කරනු ලබන බිරිඳ ගේ භූමිකාව අභියෝගාත්මක එකක්. සැමියා ගේ ක්‍රියාකලාපය තම සුවය වෙනුවෙන් වුවත් ඔහු හා එකඟ වන්නට, ඔහුට සහයක් වන්නට ඇයට හැකියාවක් නැහැ. පරිවාරයෙන්, සමාජයෙන් ඔහු වෙත එල්ල වන නින්දා ගැරහුම් ඇයටත් භාරගන්නට සිදු වනවා. පසු කලෙකදී පෙරළිකාර සමාජ විප්ලවයක් සිදු වූ මේ ක්‍රියාන්විතයේදී පූර්ණ අවබෝධයකින් යුතුව දුක සේ වෙහෙස වී පියවරෙන් පියවටර ඔහු තම සාර්ථකත්වයට ලඟා වෙනවා.

නමුත් Pari නම් වන අහම්බයෙන් මුණ ගැසෙන ඉෂ්ඨ දේවතාවිය නොමැතිව ඔහුට පරිපූර්ණ වන්නට අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේත් නැහැ. තම බිරිඳගෙන් පමණක් ලැබිය යුතු සහය ඔහුට ලැබෙන්නේ නන්නාඳුනන්නියකගෙන්. මේ වෙනුවෙන් සෝනම් කපූර් ගෙන් දකින්නට ලැබෙන සුන්දර රංගන ප්‍රාසාංගිකත්වය තුළින් කතන්දරයේ ආකර්ශනීයත්වය වඩාත් ඔප් නැංවී තිබෙනවා.

අවසාන වශයෙන් අනිවාර්යයෙන්ම සම්මානයට පාත්‍ර විය යුත්තක් නමුත් සම්මාන ලබන්නට නොහැකි වූ හේතුව නම් ගැටලුකාරී එකක්. හොඳම චිත්‍රපටය සඳහා වූ නිර්දේශිත නාමයන් අතරට එක් වූ Stree වැනි චිත්‍රපටයක් තුළ Pad Man වැනි දැවැන්ත චරිතාපදානයක් අභිබවා යන්නට තරම් තිබුනේ කුමක්ද? යන්න නම් සැබැවින්ම ගැටලුවක්.

ඔබ වැනිම රසිකත්වය ප්‍රිය කරන තවත් කෙනෙකුගේ රසවින්දනය සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post Pad Man (පෑඩ් මෑන්) – Filmfare සරදම් ලද සැබෑ වීරයා appeared first on familylife.