මව්පියන් කාර්යබහුල/අවිවේකී වීමෙන් දරුවා මගහැරීම

දරුවාගේ ලෝකයේ සිටින ප්‍රබලම චරිත දෙක නම් අම්මා හා තාත්තාය. මෙම දෙදෙනොම රැකියාවන් සමග කාර්යබහුල වීම අද සමාජයේ දක්නට ලැබෙන උග්‍ර ප්‍රශ්නයකි. එනිසාම දරුවා තම අවධානයෙන් ගිලිහී යාමට ඇති ප්‍රවණතාවය ඉහළය. භෞතික වශයෙන් අවශ්‍ය කටයුතු සපුරාලනවා මෙන්ම දරුවාගේ මානසික අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳව ද මාපියන් සැලකිලිමත් විය යුතුය. සියලු වැඩ කටයුතු මැද වුවද නිතර සොයාබැලීම හා යම් වේලාවක් දරුවා සමග සම්මුඛව හිඳ සුහද සාකච්ඡාවක් ඇති කර ගැනීමට හැකි නම් එය අතිශයින්ම ඵලදායකය.
මෙහිදී,

මෙවැනි සම්බන්ධතාවක් ගොඩනඟා ගැනීම නිසා දරුවාගේ සිත තුළ “මම තනි නැහැ, මට අම්මා ඉන්නවා. මට තාත්තා ඉන්නවා” වැනි හැඟීම්/සිතිවිලි හා අපේක්‍ෂාවන් ජනිත වීමට ඉඩකඩ බහුලය. එවැනි පසුබිමක් මාපියන් හා දරුවන් අතර අනෙf්‍යාන්‍ය විශ්වාසය හා පිළිගැනීම ශක්තිමත් කිරීමට අතිශයින්ම හේතු වේ.

අනවශ්‍ය ලෙස දරුවාව පාලනය කිරීම

අනවශ්‍ය ලෙස පාලනය කිරීමට යාම නිසා ඔබේ දරුවා දඩබ්බර වීමට හා ක්‍ෂණික තීරණ ගැනීමට පෙළඹිය හැකිය. ඔබේ දරුවා වුවද ඒ තවත් එක් ස්වාධීන පුද්ගලයකු වන බව සිහිතබා ගැනීම වටිනේය. ඔහුට ආවේණික වූ ගති ලක්‍ෂණ, රුචි අරුචිකම්, හැකියාවන් ඇත. ඒ ඔස්සේ දරුවාට සිය දෛනික ජීවිතය හසුරුවාලීමට සුදුසු පරිසරයක් නිර්මාණය කරදීම මව්පියන් වන ඔබගේ යුතුකමකි. වගකීමකි.

දරුවාට සුදුසු පරිදි නිර්මාණශීලීව හා විමර්ශනාත්මක තීරණ ගැනීමට හා ක්‍රියාකිරීමට සුදුසු නිදහස තිබීම අතිශයින්ම වැදගත්ය. එහෙත් වර්තමානයේදී අපට දක්නට ලැබෙන්නේ මාපියන් විසින් අනවශ්‍ය වගකීම් හා බර පැටවීම නිසා දරුවන් කායිකව හා මානසිකව විඩාවට පත්වීමයි. මීට හේතු වන කරුණු කීපයක් මෙසේය.

අන් දරුවන් සමග සංසන්දනය කිරීම

ඔබේ දරුවා වෙනත් දරුවෙකුට සමාන කළ හැකිද? එය කොතෙක් දුරට ප්‍රායෝගිකද? පුද්ගලයා එකිනෙකාට වෙනස් වේ. මෙසේ සංසන්දනය කිරීම දරුවාට වාසිදායක වන අවස්ථා ද නැතිවා නොවේ. එසේ වන්නේ දරුවාට අවේණික වූ ගති ලක්‍ෂණවලට ආසන්න මට්ටමක පවතින සාධකයන් සමඟ සංසන්දනය කළහොත් වේ. එහෙයින් ඔබේ දරුවා දිරිමත් කිරීමක් කළ හැකිය. ඒත් දරුවාට ළඟා විය නොහැකි මට්ටමක සාධක සමග සංසන්දනය කිරීම තුළින් වන්නේ ඔබත් දරුවාත් යන දෙපාර්ශවයම ඉච්ඡාභංගත්වයට පත්වීම හා පීඩාවට පත්වීම පමණි.

තරගකාරීත්‍වයට යොමු කිරීම

සංසන්දනය කිරීමේ ඊළඟ පියවර නම් තරගකාරීත්වයට යොමු වීමයි. වර්තමානයේදී දක්නට ලැබෙන්නේ බොහෝ විට තරගකාරීත්වයට යොමු වීම තුළ මාපියන් මෙන්ම දරුවාද මහත් සේ විඩාවට පත්වීමයි. ඒ මන්දයත් දරුවා සමග තරගකාරීත්වය තුළ සිටින අන් දරුවන් හා ඔවුන්ගේ මාපියන් පිළිබඳ ද්වේශය මුසු මානසිකත්වයක් නිර්මාණය වීමයි. මෙය ළමා මනස තුළ ඊර්ෂ්‍යාව, අත්මාර්ථකාමී බව, සිත් දැඩි වීම, කළහකාරී වීම වැනි ප්‍රතිගාමී සිතිවිලි ජනිත වීම හා හැසිරීම් කරා යොමු කරලීමට හේතු විය හැක.

එමනිසා ඔබේ දරුවා පාලනය කරන්නට යාමේදී ඔබ ඉතාමත් ප්‍රවේශම් විය යුතුය. විශේෂයෙන්ම වර්තමාන තාක්‍ෂණික ලෝකය තුළ වෙසෙන ඔබේ දරුවා දඩබ්බර වීම හා ක්‍ෂණික තීරණ ගැනීමට වැඩි ප්‍රවණතාවක් දක්වන්නේ නම් ඔබ ඒ ගැන වඩාත් සුපරික්‍ෂාකාරී වීම වැදගත්ය.

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post ඔබේ දරුවාට ඔබෙන් නොවිය යුතු මේ දේවල් ගැන ඔබ සිතුවාද? appeared first on familylife.

මනා සෞඛ්‍ය සම්පන්න හා ශක්තිමත් මාපිය දරු සබඳකමක් නොතිබීම

ශක්තිමත් සබඳකමක් සඳහා විශේෂයෙන්ම තිබිය යුතු ගුණාංගයක් වන්නේ අන්‍යොන්‍ය විශ්වාසය, පිළිගැනීම හා අගය කිරීමයි. දරුවාට කිසිදු බියකින්, සැකයකින් තොරව මුළුමනින්ම තම මාපියන් ඉදිරියේ විවෘතව කතා කිරීමටත්, ක්‍රියාකිරීමටත් අවශ්‍ය පරිසරයක් තිබීම වැදගත්ය. මේ තුළින් දරුවා බොරු කීමට හා වසන් කිරීමට පෙළඹීමේ ප්‍රවණතාවය අවම වේ. මන්ද දරුවන් බොරු කීමට පෙළඹෙන්නේ මාපියන් පිළිබඳ පවතින විශ්වාසයේ මඳිකම නිසාවෙනි. මේ නිසා පළමුව මාපියන් දරුවාගේ විශ්වාසවන්තයන් විය යුතු වන අතරම දරුවාද තමන්ට විශ්වාස කළ හැකි මට්ටමකට සකස් කිරීමට උත්සුක විය යුතුය.

මෙහිදී පහත සඳහන් කරුණු පිළිබඳ දෙමාපියන් අවධානය යොමු කිරීම ඉතා වැදගත් වන්නේ පහත සඳහන් හේතු මත දරුවාගේ සිත තුළ මාපියන් කෙරෙහි තිබෙන විශ්වාසය හා පිළිගැනීම පළුදු වීමට ඉඩ ඇති බැවිනි.

දරුවාගේ සාර්ථකත්වයේදී හා ජයග්‍රහණයේදී මෙන්ම අසාර්ථකත්වයේදී හා පරාජයේදී ද දරුවාව පිළිගැනීමට තරම් මාපියන් සූදානම් වී සිටීම අතිශයින්ම වැදගත් වේ. අසාර්ථක දරුවා ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා සමච්චලයට ලක් කිරීම වැනි නිෂේදනාත්මක ක්‍රියාවන් වෙනුවට දරුවාගේ ශක්ති ප්‍රමාණය තුළ ප්‍රශංසාවට ලක් කිරීමත් අපේක්‍ෂාවන් ඇති කරලීමට යොමු කරලීමටත් මාපියන්ගෙන් විය යුතු යුතුකමකි.

මාපිය පෞද්ගලික අභිමතය පරිදි විවිධ සීමාවන් හා රූප රාමු තුළ දරුවා කොටු කිරීම

මාපියන්ට තම පුද්ගලික ජීවිතයේදී ළඟා කරගැනීමට නොහැකි වූ අරමුණු හා ඉලක්ක තම දරුවන් තුළින් ඉටුකරවා ගැනීමට පෙළඹෙන බව බොහෝ විට දක්නට ලැබේ. උදාහරණ ලෙස තමාට වෛද්‍යවරයෙකු වීමට නොහැකි වීමේ පශ්චත්තාප සිතුවිල්ල තුළ කෙසේ හෝ තම දරුවාව වෛද්‍යවරයෙකු කරලීමට උත්සහ දරයි. ඒත් දරුවාගේ රුචිය හා හැකියාවන් සමග මෙය එකඟ නොවන්නේ නම් එහිදී ඇති වන්නේ ඝට්ටනයකි.

එය සෑම අතකින්ම දරුවාගේ වර්ධනය හා දියුණුව මන්දගාමී කරන්නට හේතු විය හැක. “මම මේ දේ කරන්නේ අම්මා කියන නිසයි, නැත්නම් මම ආස අහවල් දේ කරන්නට” යැයි දරුවන්ද මාපියන් පිළිබඳ චෝදනාත්මකව හා බිඳුණු සිතින් කතා කරන අවස්ථා එමටය. තමා ඇලුම් කරන දෙය අහිමි වීම හා අකමැති දේ කිරීමට දරන ප්‍රයන්තය තුළ ලබන සිත් වේදනාව මෙන්ම මානසික පීඩාවද දරුවාට හානිදායකව බලපානු ඇත. මෙහිදී දරුවාගෙන් දක්නට ලැබෙන ප්‍රතිචාර ලෙස පහත අවස්ථා දැක්විය හැකියි.

එමෙන්ම මෙම තත්ත්වය ළමා මනස තුළ දුක හා කලකිරීම ද්වේශය හා පළිගැනීමත් වැනි සෘණාත්මක සිතිවිලි ජනිත කරලීමට සමත් වේ. එවැනි පසුබිමක් තුළ දරුවාගෙන් යහපත් හැසිරීම් රටාවක් අපේක්‍ෂා කළ නොහැකි වේ. ඒ අනුව දරුවාගේ රුචි අරුචිකම් හා හැකියාවන්, ශක්තීන් මැනවින් හඳුනාගෙන ඒ ඔස්සේ අරමුණු හා ඉලක්ක ඇති කරලීමටත් ඒවා ළඟා කරගැනීමටත් දරුවාට සහය වීම මාපියන්ගෙන් අනිවාර්යයෙන්ම ඉටුවිය යුතු මහඟු සේවයකි.

කායිකව හා මානසිකව වර්ධනය වෙමින් පවතින යුගයක පසුවන ඔබේ දරුවා ග්‍රහණය වන්නේ දරුවාට දරාගත හැකි උචිත වූ දේවල් සමගද යන්න පිළිබඳ විමසිලිමත් විය යුතු වේ. ඔබ වඩාත් කල්පනාකාරී හා ඉවසිලිවන්ත විය යුතුය. උපක්‍රමශීලීව දරුවාව ඔබේ පාලනයට නතු කරගැනීමට උත්සුක වීම අතිශයින්ම වැදගත්ය.

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post දරුවන්ගේ කරදරවලට හේතු නැතුවාම නෙවෙයි… appeared first on familylife.

ළමයින් කරදර කරන්නේ ඇයි?

මුලින්ම දෙමාපියන් වන ඔබ වටහා ගත යුත්තේ දරුවන් ඇත්තටම කරදර කරනවාද යන්න පිළිබඳවයි. එය තීරණය වන්නේ දරුවන්ගේ හැසිරීම් රටාව අනුවයි. අන්න ඒ නිසාම ඔබේ දරුවාගේ හැසිරීම් රටාව මැනවින් අධ්‍යයනය කළ යුතුය. එසේම කායිකව හා මානසිකව නිරෝගී සුවයෙන් වැඩෙන සාමාන්‍ය දරුවෙකුගේ තිබිය යුතු ස්වභාවික හැසිරීම් රටාව හා සාපේක්‍ෂව බැලිය යුතු වේ.

සාමාන්‍ය දරුවෙක් පිළිබඳ මව්පියන් මැසිවිලි නඟන්නට හේතු

අසාමාන්‍ය විෂමතා සහිත හැසිරීම් රටාවක් හඳුනා ගන්නේ කෙසේද?

සාමාන්‍ය නිරෝගී දරුවෙකුගේ ස්වභාවික හැසිරීම් රටාවට වඩා වෙනස් ලක්‍ෂණ දක්නට ලැබෙන විට එය අසාමාන්‍ය හා විෂමතා සහිත හැසිරීම් රටාවක් එනම් චර්යාබාධ (Conduct Disorder) ලෙස හඳුන්වයි.

චර්යාබාධ සහිත දරුවෙක් පෙන්නුම් කරන ලක්‍ෂණ

සෑම ළමයෙකු තුළම සාමාන්‍යයෙන් මෙම ලක්‍ෂණ මඳ වශයෙන් හෝ දක්නට ලැබුනද දිගින් දිගටම ස්වකීය පාලනයකින් තොරව ඉතා දැඩි ලෙස පවතී නම් හා එම තත්ත්වය දරුවාගේ මෙන්ම මව්පියන් ඇතුළු පවුලේ යහ පැවැත්මට හානිදායක වේ නම් එය චර්යාබාධ ලෙස හඳුනාගත යුතු වේ.

දරුවා සහ ඔබ අතර මනා ශක්තිමත් සබඳතාවක් ගොඩනඟා ගන්න

මූලිකව මව්පියන් තම දරුවා, දරුවෙකු ලෙස දැකීම ඉතා වැදගත්ය. ළමයා කටයුතු කරනුයේ ඔහු දන්නා හා ඔහුට අවශ්‍ය ආකාරයට මිස මව්පියන් අපේක්‍ෂා කරන ආකාරයට නොවේ.

තමන් විසින් මෙලොවට බිහි කළ ද දරුවෙකු යනු වෙනමම පුද්ගලයෙකු බවත් දරුවාටම ආවේණික වූ ගති පැවතුම්, රුචි අරුචිකම්, හැකියාවන් හා නොහැකියාවන් ඇති බවත් මව්පියන් වටහාගත යුතුය.

මේ නිසා දරුවාගේ ස්වාධීනත්වයට හා පුද්ගලිකත්වයට ගරු කිරීම හා එය අගය කිරීම මව්පියන්ගෙන් ඉටු වන වටිනා සේවයකි. දරුවාට ස්වාධීනව හා නිර්මාණශීලීව තීරණ ගැනීමට, ක්‍රියා කිරීමට අවශ්‍ය පරිසරයක් සලසා දිය යුතුය. දරුවාට සම්පූර්ණ නිදහස ලබාදී අත්හැර දැමීමක් මින් අදහස් නොකෙරේ. දරුවාව මැනවින් හඳුනාගෙන බුද්ධිමත්ව හා උපක්‍රමශීලීව හසුරුවාලීමට මව්පියන් උත්සුක විය යුතු වේ.

දරුවෙකු මැනවින් හඳුනාගත් පමණින්ම එවැනි සබඳතාවක් ශක්තිමත් විය හැකිද?

නැත. දරුවාව මැනවින් හඳුනාගෙන ඔහුට දැනෙන ආකාරයට ආදරය ලබාදිය යුතු වේ.
“අම්මා මට ආදරේ නැහැ, අපේ අම්මාට නම් මං ගැන කිසි ගාණක් නැහැ” යනාදී ලෙස දරුවන් සිය මාපියන් පිළිබඳව මැසිවිලි නගන අවස්ථා ද අද ඉතා බහුලය. දරුවා සමග සම්මුඛව හිඳ “මම පුතාට ගොඩක් ආදරෙයිනේ” කියලා මව්පියන්ට කියන්නට හැකි නම් එය ළමා සිතට මහත් අස්වැසිල්ලකි.

ඇතැම් මව්වරුන් දරුවන් කියන හා ඉල්ලන සියලු දේ සපුරාලන බව පැවසුවද එපමණකින් පමණක්ම ආදරය කරනවා යැයි කීම අපේක්‍ෂා කළ නොහැකිය. ද්‍රව්‍යාත්මක භෞතික දේ ලබාදීම එක් දෙයකි. හදවතට දැනෙන්නට ආදරය ලබාදීම දරුවාගේ මානසික අවශ්‍යතාවක් සපුරාලීමකි. “අපේ අම්මා මට ආදරෙයි, තාත්තා මට ආදරෙයි” වැනි හැඟීම් දරුවාගේ සිතට නැගෙන්නේ නම් එය ඉතා වැදගත්ය. ඉන් පිළිබිඹු වන්නේ මාපියන්ගේ ආදරය දරුවාට දැනෙන බවකි.

මෙහිදී මව්පියන් දරුවාට සුදුසු දේ දීමටත් නුසුදුසු දේ පැහැදිලි කර ඉවත් කිරීමටත් බුද්ධිමත් විය යුතුය. එසේම දරුවාට පූර්ණ අවධානය ලබාදය යුතුය. එනම් ඔබ හා දරුවන් අතර අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධය දියුණු කරගත යුතුය. මෙය මව්පිය දරු සබඳතාවය තව දුරටත් ශක්තිමත් කිරීමට හේතුවේ. දරුවා තුළ මානුෂීය වටිනාකම් රැසක් වර්ධනය වීමට මෙවැනි සබඳතාවක් හේතු වේ.

ඔවුන් තවමත් දරුවන් බව නිතර සිතන්න

ළමයින් සැමවිටම විමසිලිමත්ය. ක්‍රියාශීලීය. තනි වීමට රුචි නොවේ. ප්‍රශංසා හා ඇගයීම් ලැබීමට රුචි වේ. අසන හා දකින දේ අත්හදා බලන්නට පෙළඹේ. එහි හොඳ නරක හෝ වැරදි නිවැරදිබව නොදනී. මෙවැනි හැසිරීම් හා ක්‍රියාකාරකම්වලදී ලබන අත්දැකීම් මත ඔවුන් සතුට මෙන්ම දුකට පත්වීමත් ජය පැරදුම මෙන්ම ධෛර්යමත් වීම මෙන්ම අධෛර්යට පත්වීමත් පසුගාමී වීමත් අපේක්‍ෂා භංගත්වය වැනි තත්ත්වයන්ට මුහුණ දීමට සිදු වේ. එහෙත් මව්පියන්ගේ අවධානයට නතු වූ දරුවාට මේ සියල්ල නිවැරදිව හඳුනාගැනීමට හැකි වේ.

දරුවන් ක්‍රියාවෙන් හෝ හැසිරීමෙන් බොහෝ අදහස් හා ඉල්ලීම් ප්‍රකාශයට පත් කරයි. උදාහරණ ලෙස නිතරම මව්පියන් අබියස ගැවසීම, ඔවුන්ගේ ඇදුම්වල එල්ලී සිටීම, ඔවුන් කරන වැඩවලට බාධා කිරීම, එකම දෙය නැවත නැවත කීම හෝ කතා නොකර සිටීම, නිදා ගැනීම, හැඬීම වැනි හැසිරීම්වලින්ද ඔවුන් තම මානසික අවශ්‍යතාවයන් සන්නිවේදනය කරනු ලබයි. මෙවැනි තත්ත්වයන් මැනවින් හඳුනාගත හැක්කේ මව්පියන් ඔවුන් කෙරෙහි මනා අවධානයෙන් සිටින්නේ නම් පමණි. එසේ නොවීම තුළ දරුවන් තම මානසික අවශ්‍යතාවයන් හමුවේ අසරණභාවයට පත්විය හැකිය.

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post දරුවන් ගැන ඔබේ මැසිවිල්ල ඔවුන්ගේ සැනසිල්ලට හරවන්න appeared first on familylife.