කිරි දීලා මුනින් අතට තමයි නිදි කරවන්නේ

මෙන්න මේ යල්පැනගිය සහ වැරදි උපදෙස අලුත් අම්මලට නිතරම ලැබෙන උපදෙසක්. තවදුරටත්, මව්කිරි ලබාදීමෙන් අනතුරුව දරුවා නිදිකරවීමේදී මුනින් අතට තියල නිදි කළාම කිරි වමනේ ගියොත් අනතු​රක් වෙන්න තියෙන සම්භාවිතාවය අඩුයි කියන කාරණයත් මේ වැරදි උපදෙසටම අමුණලා කියනවා. හැබැයි, තනිවම එහා මෙහා පෙරළීමේ හැකියාව නැති ළදරුවෙක්ව මුනින් අතට නිදි කරවීම, විශේෂයෙන් ම ගුඩුස් යැවිමකින් තොරව මුනින් අතට නිදි කරවීම ඉතාමත් අවදානම් කටයුත්තක් කියලා තමයි නවීන වෛද්‍ය විද්‍යාවේ පවසන්නේ. කුඩා දරුවන් මුනින් අතට නිදි කරවීම මගින් හදිසි ළදරු මරණ (Sudden Infant Death Syndrome) සිදුවීමට පවා හේතුවක් වෙන බව තමයි වෛදවරු නම් කියන්නේ.

දත් එනකොට රිදෙන එක නවත්තන්න මී පැණි ගාන්න.

අපේ වැඩිහිටියෝ ලබා දෙන තවත් වැරදි උපදසක් තමයි මේ. හැබැයි කිසිම අවස්ථාවකදී වයස අවුරුද්දකට වඩා අඩු දරුවන්ට මී පැණි ලබා දීම සුදුසු දෙයක් නම් නෙවෙයි. ආහාර විෂවීම, මළබද්ධය, ශරීරයේ දුර්වලතාවයක් ඇති වීම වගේම ළදරුවන්ට  මරණය පවා ගෙනදෙන ආකාරයේ බැක්ටීරියා මී පැණි වල අඩංගු වෙන බව පර්යේෂණවලින් හෙළිවෙලා තියෙනවා.

බෙහෙත් විදින්න යන්න කලින් පැරසිටමෝල් දීල අරන් යන්න

ඇතැම් මව්වරු අලුත උපන් ළදරුවන් හට ප්‍රතිශක්තිකරණ එන්නත් ලබාදීමට පෙර හෝ එන්නත ලබා දුන් විගසම පැරසිටමෝල් ලබා දෙනවා. අනිත් අයටත් උපදෙස් ලබාදෙනවා එහෙම කරන්න කියලා. හැබැයි එන්නත නිසා ඇතිවෙන්න පුළුවන් අතුරු ප්‍රතිපල මේ වැරදි ක්‍රියාව නිසා පිටත​ට නොපෙන්වන්න ඉඩ තියෙනවා කියන කාරණයත්, පැරසිටමෝල් ලබා දිය යුත්තේ උණ ගැණුනොත් විතරක් කියන කාරණයත් සිහියේ තබාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වෙනවා.

පුතාලට අළුකෙසෙල් දෙන්නෙපා

මේ කතාවෙත් කිසිම සත්‍යතාවයක් නෑ. බොහෝ වැඩිහිටියන් පිරිමි දරුවන්ට අලුකෙසෙල් ලබාදෙන්න එපා කියන්නේ ලිංගික ශක්තිය හීන වෙන බව පවසමින්. හැබැයි අළුකෙසෙල් කියන්නේ තන්තු බහුල එළවළුවක් වගේම  උදරාබාධ, අජීර්ණ තත්ත්ව, පණු රෝග වලට කදිම ඉතාම ගුණදායක එළවළුවක්.

සීතල කෑම/ උෂ්ණ කෑම

සීතල සහ උෂ්ණ ක්‍රමයට ආහාර වර්ග කිරීම සිදු කරන්නේ ආයුර්වේද වෙදකමේ පමණයි. මේ වර්ග කිරීමේ ඇත්තක් තිබ්බත් වෛද්‍යවරු නිර්දේශ කරන්නේ වර්ග කිරීමකින් තොරව දරුවට කෑම බීම ලබාදෙන එක තමයි හොඳම දේ කියලා. බටහිර වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව ආහාර වර්ග කෙරෙන්නේ ක්ෂුද්‍ර පෝෂක සහ මහා පෝෂක විදියට. මොන දේ වුණත් දරුවෙක් කුඩා කාලයේ ඉඳලම තේරීම් බේරීම්වලින් තොරව එළවලු පලතුරු ආහාරයට ගැනීම දරුවට විතරක් නෙවෙයි මව්පියන්ටත් සැනසීමක්නෙ නේද?

බබාගේ රෙදි සෝදලා මිරිකුවාම බබා නින්දෙන් ඇඹරෙනවා

අලුත උපන් ළදරුවන් නිතරම ඇඟ පොඩි කරමින් ඇඹරීම සහ හැඬීම ඉතාම සාමාන්‍ය සිදුවීමක්. රෙදි සෝදා මිරිකීම සහ මේ අතර කිසිම සම්බන්ධයක් තියෙනවා කියල කියන්න අමාරුයි. තමන්ට පහසු වෙලාවක දරුවාගේ රෙදි සෝදලා තද අව්වේ වෙලාගෙන මැදලා පාවිච්චි කරන එක තමයි වඩාත්ම සුදුසු වෙන්නේ.

පංචායුධය දැම්මම ලෙඩ වෙන්නේ නෑ

මේ කතාවෙත් විද්‍යාත්මක සත්‍යයක් නම් නෑ. පංචායුධ පළඳින දරුවෝ වගේම නැති දරුවොත් අසනීප වෙන එක බොහොම සාමාන්‍ය කරුණක්. ඒ වගේම දරුවෙකුට පංචායුධයක් පැළඳවීමේ ඇති වැරැද්දකුත් නෑ. හැබැයි පංචායුධයේ නූල දරුවාට අනතුරුදායක නොවන දිගකින් පවත්වාගැනීම, නිසි කාලයට මාරු කිරීම වගේම දරුවාගේ බෙල්ල යට ආසාදන මතු නොවෙන විදියට මේ නූල නිතරම වියළිව පවත්වා ගැනීමත් කියන කරුණු පිලිබදව මව්පියන් සැළකිලිමත් විය යුතුමයි. ඒ වගේම සැබෑවටම තමන්ගේ ළදරුවාට රන් ආභරණ පැළඳවීම අත්‍යවශ්‍ය කාරණයක්ද කියන දේ ගැනත් මව්පියන් විදියට දෙසැරයක් හිතුවනම් තමයි වටින්නේ.

කිරි පබළු වැල දැම්මම අත පය බෝල වෙනවා

මේ මතයේ කිසිම සත්‍යතාවයක් නෑ වගේම මේ පබළු වැල් නිසා දරුවාට අනතුරු පවා සිදුවීමේ හැකියාව තියෙනවා. ඒ නිසා ළදරුවන්ට මේ වගේ අනවශ්‍ය සැරසිලි නොකරන තරමට හොදයි කියලයි අපි නම් කියන්නේ.

දරුවට කණ්නාඩියෙන්  මූණ බලන්න දෙන්න එපා

පොඩි දරුවන්ට කණ්නාඩියෙන් මුණ බලන්න හොද නෑ  කියලා මතයකුත් අපේ වැඩිහිටියෝ අතරේ තියෙනවා. මේ කාරණයේ කිසිම සත්‍යතාවයක් නම් නෑ . ඒ වගේම කුඩා දරුවෙකුට කණ්නාඩියෙන් තමන්ගේ රූපය සහ මුහුණෙන් පළවෙන හැඟීම් නරඹන්නට ඉඩ ලබා දීම දරුවාගේ බුද්ධි වර්ධනයටත් ඉවහල් වෙන බව පර්යේෂකයෝ පවසනවා.

ඇඟිලි සූප්පු කරන්නේ බඩගිනි නිසා

ළදරුවන් ඇගිලි සූප්පු කිරීම ඉතාමත් සාමාන්‍ය ක්‍රියාවක් විදියට හදුන්වන්න පුළුවන්. මේක දරුවාගේ වර්ධන අවධිවලින් එකක් විදියට තමයි හඳුන්වන්නේ. මේ දේ බඩගින්න නිසාම සිදු කරනවා කියලනම් කියන්න අමාරුයි. නින්දට යාමේ පහසුව සදහා හෝ  දත් මතුවීමේ කාල සීමාවේදී ඇඟිලි හෝ සමහර අවස්ථාවල සම්පුර්ණ අතම කටේ දමා හපන්න ඇතැම් දරුවෝ පෙළඹෙනවා.

වෘෂණ කෝෂවලට ගම්මිරිස් පිඹින්න

පිරිමි ළදරුවන්ගේ වෘෂණ කෝෂ විශාලවීම වළක්වාගන්න නෑවීමෙන් පසු වෘෂණකෝෂ වලට ගම්මිරිස් පිඹින්න කියලා ගෙවල්වල ඉන්න අත්තම්මල කියනවා ඔබ සමහරවිට අහලා ඇති. හැබැයි මේ කතාවේ කිසිම විද්‍යාත්මක සත්‍යයක් නම් නෑ. මේ පිඹින ගම්මිරිස් වැරදීමකින් වත් දරුවාගේ මුණට ඉහුනොත් අන්න එක නම් ලොකු ප්‍රශ්නයක් වෙනවා.

බබාගේ කිරි මිරිකන්න

මේ දේ නම් ඉතාම අවදානම් සහගත සහ ඉතාම වැරදි ක්‍රියාවක් විදියට හදුන්වන්න පුළුවන්. ගොඩක් වෙලාවට මේ වැරැද්ද කරන්නෙත් ගෙවල්වල ඉන්න අත්තම්මලම තමයි. කිරි මිරිකනවා කියලා හදුන්වන්නේ දරුවාගේ ළදරු පපුව තදින් මිරිකා එයින් එන යම් ශ්‍රාවයක් ඉවත් කිරීම. මෙහෙම කළාම දරුවාගේ පපුව විශාල වෙන්නේ නෑ කියල තමයි ඔවුන් තර්ක කරන්නේ. ඔබ අලුත් අම්මෙක් නම්, තාත්තෙක් නම් කිසිම දවසක මේ දේ ඔබේ දරුවට කරන්න ඉඩ දෙන්න එපා කියලයි අපි නම් කියන්නේ. මොකද ඉතාමත් සිනිදු ළපටි සමට මේ අමානුෂික ක්‍රියාව දරාගන්න ඉතාමත් අපහසුයි වගේම මේ නිසා දරුවාගේ පපු ප්‍රදේශය ආසාදනය වෙන්න තියෙන ඉඩකඩත් ඉතාම ඉහළ වෙනවා.

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post අලුත උපන් ළදරුවන් ගැන සමාජයේ පවතින මිත්‍යා මත ~ දෙවන කොටස appeared first on familylife.

තමුන් කාලයත් එක්ක ලබන අත්දැකීම්, වෛද්‍ය උපදෙස්, පවුල් සෞඛ්‍ය සේවිකාවන් විසින් ලබාදෙන උපදෙස්, දරුවාගේ සෞඛ්‍ය සටහන් පොතෙන් සහ වෙනත් පොත්පත්වලින් ලබන දැනුමට අමතරව අඩුවක් පාඩුවක් නැතිව වැඩිහිටියන්ගේ සහ නෑදෑ හිතවතුන්ගෙන් ලැබෙන උපදෙසුත් මේ අභියෝගය ජයගන්න ඔබට උපකාරයක් වන්නට ඉඩ තියෙනවා. එම උපදෙස් හොඳින් කිරල මැනල භාවිතයට ගන්න පුංචි උදව්වක් තමයි මේ අපි ඔබට කරන්නෙ.

කොණ්ඩෙයි ගොතයයි

පොඩි දරුවෙක් වචන අහුලා අහුලා කතා කරන්න පටන් ගන්න කාල සීමාව අතරතුර මුල්ම වතාවට කොණ්ඩේ කැපුවම දරුවා ගොතගහන්න පටන් ගන්නවා කියල මතයක් අපේ වැඩිහිටියෝ අතරේ තියෙනවා.මේ හේතුව නිසාම කොණ්ඩේ දිගට වැවිලා, උකුණෝ බෝවෙලා, ඔලුවේ කුෂ්ට රෝග සහ දාඩිය බිබිළි පවා ඇතිවෙලා තියෙන දරුවාගේ හිසකෙස් කපා දාන්න ඇතැම් මවුපියන් මැලිවෙනවා.

හැබැයි මේ කියන කාරණය කිසිඳු වෛද්‍ය විද්‍යාත්මක පදනමක් නැති හුදු විශ්වාසයක් පමණයි කියන කාරණය වටහාගැනීම අලුත් අම්මලා තාත්තලට වගේම පොඩ්ඩන්ටත් විශාල සහනයක් වේවි.

ඩයපරයයි බකල් කකුලයි

දරුවාට ඩයපරයක් ඇන්දවීම, දරුවාටත් මවටත් රාත්‍රී කාලයේදී සුව නින්දක් ලබාගන්න විශාල උපකාරයක් වෙන බව සමහරවිට ඔබ දැනටමත් අත්දැකලා ඇති. දරුවා හොඳින් පිරිසිදු කර, නැපි රෑෂ් ක්‍රීම් ආලේප කර, නිසි ප්‍රමිතියක් සහිත  ඩයපරය ඇන්දවීමත්, නියමිත කාලසීමාවක දී එය මාරුකිරීමත් මගින් දරුවාට අපහසුතා ඇතිවීම අවම වෙනවා. හැබැයි සමහර උදවිය කියන විදියට ඩයපර් ඇන්දවීමෙන් දරුවාගේ කකුල් බකල් වීමක් සිදු වෙනවා හෝ වෘෂණ කෝෂ කුඩා වෙනවා කියන අදහස නම් පිළිගන්න පුළුවන් කාරණයක් නෙවෙයි.

බාලගිරි

ළදරුවෙක්  සන්නිවේදනය සිදු කරන්නේ සහ සන්නිවේදනය කිරීමේ හැකියාව ඇත්තෙත් හැඬීම මගින් පමණයි. බඩගින්න, සීතල, රස්නය, බඩේ වාතය පිරීම, නිදිමත, ශාරීරික අවශ්‍යතා, තනිකම වගේ ඕනෑම හැඟීමකදී දැනීමකදී පොඩ්ඩෝ කරන්නේ අඬන එක.

“බාලගිරි අද නොවේ හෙට” කියන දැන්වීම දොරේ එල්ලීමේ නම් කිසිම විශේෂ වැරද්දක් හෝ හොඳක් නැති වුනත් යම් කාල සීමාවක් ගතවෙනකන් ම පොඩි දරුවෝ අඬන එක නම් සාමාන්‍ය කාරණයක් බව තමයි වෛද්‍ය මතය වෙලා තියෙන්නේ. එවැනි අවස්ථාවලදී බාලගිරිට දෝෂය නොපවරා දරුවාගේ අවශ්‍යතාවය තේරුම් අරන් එයට පිළියම් කිරීමෙන් දරුවාව නළවාගන්න පුළුවන් කියන කාරණය වටහා ගැනීම තමයි වඩාත් ම සුදුසු වෙන්නේ.

බත් කැඳ මේනියා​ව 

දරුවාට අවශ්‍ය සියලුම පෝෂණය සහ ජලය, මවුකිරිවල අඩංගු වන නිසා මාස 6 ගෙවෙනකන් දරුවාට මව්කිරි පමණක් ලබාදීම තමයි පිළිගත් ක්‍රමවේදය වෙන්නේ. පිටිකිරි ලබාදීමට සාධාරණ හේතුවක් ඇත්නම් වෛද්‍ය උපදෙස් මත පමණක් පිටි කිරිත් මාස 5 දී පමණ ඝන ආහාරත් ආරම්භ කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා.

හැබැයි සමහර වැඩිහිටියන් මාස 3 පහු වූ දරුවාට පලතුරු යුෂ, බත් කැ​ඳ සහ වතුර ලබාදෙන්න බලපෑම් කරන අවස්ථා දකින්න තියෙනවා. ඒ වගේම ඝන ආහාර පටන් ගත් දරුවාගේ ආහාරවලට ලුණු සහ සීනි එක්කිරීමට උත්සාහ කරන වැඩිහිටියොත් ඉන්නවා.

දරුවාගේ නිරෝගිකම ඇතුළු සියලුම කටයුතු පිළිබඳ සම්පුර්ණ වගකීම ඇත්තේ දරුවාගේ මව්පියන්ට පමණක් නිසා මෙවැනි අවස්ථා මගහරවාගෙන වෛද්‍ය උපදෙස් අනුව පමණක් කටයුතු කිරීමේ අයිතියත් මව්පියන්ට තියෙනවා.

අම්මට කිරි මදි

දරුවෙක් නිතර අඬන්නේ, හැඬීම දරුවාගේ එකම සන්නිවේදන මාර්ගය නිසාවෙන් කියලා වටහා නොගන්න ඇතැම් වැඩිහිටියන් මන්තරයක් වගේ “අම්මට කිරි මදි” කියන වචන ටික මතුරන්න පටන් ගන්නවා.

ඇති පදමට කිරි බීලා බඩ පිරිලා ඉන්න දරුවා වමනය දානතුරුත්, අම්මාගේ පියයුරු තුවාල වනතුරුත්, මේ වචන කීපය නිසාම ඇය උපරිම වශයෙන් මානසිකව පිරිහෙනතුරුත් මව්කිරි ලබාදෙන්න බලකරන වැඩිහිටියන් අදටත් මේ සමාජයේ ඉන්නවා. එහෙමත් නැත්නම් ඇති තරම් මව්කිරි ලබන දරුවාට පිටිකිරි ලබාදෙන්න බලපෑම් කරනවා.

හැබැයි දරුවා නියමිත බර තීරුවේ ඉන්න බව වෛද්‍යවරයා/ පවුල් සෞඛ්‍ය සේවිකාව තහවුරු කරනවානම් “අම්මට කිරි නෑ, ඒකයි බබා අ​ඬන්නේ” කියන වචන ටික මිත්‍යාවක් විදියට සලකලා බැහැරකරන එක තමයි වඩාත්  සුදුසු වෙන්නේ.

අත පය ඇඹීම

දරුවෙකුට උප්පත්තියෙන් හිමි වන්නේ මව්පියන්ගේ පෙනුම කියන කාරණය වටහා නොගන්නා ඇතැම් වැඩිහිටියන් අලුත උපන් සිගිත්තාගේ හිස, අතපය, නහය, කට, තල්ල, කන, නිකට කියන සෑම සියළු අවයවයක්ම මිරිකා පොඩිකර ඇද වෙනස් කරන්න උත්සාහ කරන ආකාරය අදටත් දකින්න තියෙනවා.

මෙයින් දරුවාගේ අවයව විකෘති වෙන්නට පවා ඉඩ තියෙන නිසා මේ විදියට අවයවල හැඩයන් වෙනස් කරන්න උත්සහ කරන එකනම් එතරම් සුදුසු ක්‍රියාවක් විදියට දකින්න අපහසුයි. මව්කුසේ ඉන්නකොට ගුලිවී  තිබූණු අතපය දරුවා වයසින් වැඩෙනකොට නියමිත විදියට සැකසෙනවා. කිරි උරාබොන්න පහසුවෙන්න පිහිටා තියෙන උස වූ තල්ල වයසින් වැඩෙන කොට පහත්වෙනවා. උපතේදී දිගටිව තියෙන හිසත් පසුකාලීනව වෙනස්වෙලා නියමාකාර විදියට හැඩගැහෙනවා.

ඒ වගේම ළපටි නහය, නිකට වගේ අවයවත් වයසින් වැඩෙනකොට හරියාකාරව වෙනස්වෙනවා. යම් විදියකින් දරුවාගේ කුමක් හෝ අවයවයක වෙනසක් විශේෂයෙන් කැපී පෙනෙනවානම් සුදුසුකම් ලත් ළමා රෝග වෛද්‍යවරයෙකුගෙන් පමණක් නිසි උපදෙස් ලබාගැනීම සුදුසුයි කියන කරුණත් අපි මතක් කරනවා.

ඇති තරම් අඬන්න දෙන්න

ළදරුවෙක් හැඬීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් වුනත් හෙම්බත් වනතුරු අඬන්න ඉඩහරින එකනම් කිසිසේත්ම සුදුසු දෙයක් නෙවෙයි. අඬන දරුවා වඩාගෙන, අඬන හේතුව වටහාගෙන පිලියමක් යෙදීම අත්‍යවශ්‍යම කටයුත්තක් කියලා තමයි වෛද්‍යවරු උපදෙස් ලබාදෙන්නේ. ඒ වගේම දරුවෙක් හඬන වෙලාවට දරුවා වඩාගැනීමෙන් සහ සුරතල් කිරීමෙන් දරුවා “නරක් වෙනවා/ අතට පුරුදු වෙනවා” කියන  අදහස් යල්පැනගිය මිත්‍යා විශ්වාසයන් විදියට මේ වෙනකොට සොයාගෙන තියෙනවා.

රතගාය

උපතින් සතියකට දෙකකට විතර පස්සේ බොහෝ දරුවන්ගේ ශරීරයේ කුඩා බිබිලි රාශියක් ඇතිවී සතියකින් පමණ ඉබේම සුව වෙනවා. දරුවා අපහසුවෙන් බව වැටහෙනවානම් අනිවාර්යෙන්ම වෛද්‍ය උපදෙස් ලබාගන්න එක තමයි වඩා සුදුසු.

හිතුමතේට රතකල්කය වගේ දේවල් ලබාදීම අනුමත කරන්න බැරිවෙන්න හේතුව තමයි වර්තමානයේදී මෙවැනි අත්බෙහෙත්වල සෞඛ්‍යාරක්ෂිත බව හරියාකාරව තහවුරු කරගන්න අපහසු වීම. “රත්කල්කය ලබාදීමෙන් දරුවාගේ ලපකැළැල් බිබිළි වගේ දේවල් ඇතිවෙන්නේ නෑ” කියන කාරණය පිළිගන්න අපහසු වෙන්නේ එවැනි දේවල් ලබානොදුන් දරුවන්ට පවා පැහැපත් සමක් හිමිවෙලා තියෙන බව දකින්නට ඇති නිසයි.

ඔබ වැනිම දැනුම අවැසි තවත් කෙනෙකු දැනුවත් කිරීම සඳහා පහත ඇති මාධ්‍ය ඔස්සේ මෙම ලිපිය ෂෙයා කිරීමට අමතක නොකරන්න.

The post අලුත උපන් ළදරුවන් ගැන සමාජයේ පවතින මිත්‍යා මත ගැන දැනගන්න appeared first on familylife.